چرا بُرد موشکها را افزایش ندهیم؟ اتحادیه اروپا در تاریخ ۲۵ مهر ۱۴۰۳ در یک اقدام مداخله جویانه،با صدور بیانیه مشترک با اعضای شورای همکاری خلیج‌فارس،صریحا از ادعای واهی امارات حمایت کرد و جزایر سه‌گانه ایرانی تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی را متعلق به این شیخ نشین دانست و از ایران خواست تا به اشغال این جزایر پایان دهد.

چند روز قبل نیز دولت آلمان با دخالت در امور داخلی جمهوری اسلامی ایران،اعدام یک تروریست شناخته شده را محکوم کرد و در یک اقدام کاملا غیر متعارف تصمیم گرفت سرکنسولگری های ایران در شهرهای فرانکفورت،مونیخ و هامبورگ را تعطیل کند. این مواضع صریح و خطرناک اعضای اتحادیه اروپا علیه تمامیت ارضی ایران نشان می دهد این اتحادیه سطح مداخله در امور داخلی ایران را به سطح بسیار بی‌سابقه‌ای ارتقاء بخشیده و نقض تمامیت ارضی ایران را در دستور کار قرار داده است.

چند سال قبل،اتحادیه اروپا با کمک آمریکا،اوکراین را به عنوان یک طُعمه در مقابل روسیه قرار داد تا این کشور را درگیر یک جنگ فراگیر نماید. این احتمال وجود دارد که این اتحادیه قصد دارد با تحریکات خود امارات متحده را نیزدر مقابل ایران قرار دهد تا روند دشمنی با ایران را تکمیل سازد.پُر واضح است که مقامات ایران مثل همیشه عاقلانه برخورد کرده و کشور را درگیر جنگ نمی کنند اما دلیلی هم ندارد که ایران سطح بازدارندگی خود را افزایش نداده و بُرد موشک ها را بالا نبرد.  
 اعضای اتحادیه اروپا با حمایت از جنایات و نسل کشی رژیم صهیونیستی نشان داده اند که وقتی پای منافع در میان باشد،معیارهای قانونی و موازین اخلاقی را به راحتی نادیده گرفته و برای حفظ منافع خود،ارتکاب هر نوع جنایت را مباح می دانند.

این اتحادیه در دهه های اخیر از معیارهای دموکراتیک و مبتنی بر دفاع از حقوق بشر عبور کرده و و با سوء استفاده از ناکارآمدی سازمان ملل متحد در مهار منازعه ها، حامی جنایتکاران بوده است. تجربیات دخالت های اتحادیه اروپا در منطقه بالکان،افغانستان،عراق و لیبی گواه بر رفتار جنگ طلبانه پیروان لیبرال دموکراسی با نقض تمامیت ارضی کشورهاست.در جنگ بالکان، ارتش های اروپایی در قالب نیروهای ناتو و با نقض تمامیت ارضی یوگسلاوی،این کشور را به مدت 78 روز بمباران کردند. لین جیان، نماینده رسمی وزارت خارجه چین،در این زمینه خاطرنشان کرد که «امنیت ناتو به قیمت امنیت سایر کشورها تمام می شود، ناتو با ایجاد "دشمنان ساختگی" موجودیت خود را حفظ می کند و قدرتی که این اتحاد به آن افتخار می کند، خطر بزرگی برای جهان است.»

تجاوز نیروهای نظامی اتحادیه اروپا در قالب ناتو به کشور مستقل افغانستان از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ و نقض تمامیت این کشور،جنایات جنگی گسترده ای را رقم زد و هزاران غیرنظامی افغان قربانی کرد. مردم افغانستان هرگز پیامدهای مرگبار اقدامات هماهنگ انگلیس،فرانسه،آلمان و آمریکا را علیه مردم خود فراموش نخواهند کرد.در جریان حمله ناتو به عراق، «میک والاس»نماینده ایرلندی پارلمان اروپا با اشاره به کشتار 1 میلیون غیرنظامی عراقی، توسط آمریکا و برخی از کشورهای اروپایی تصریح کرد: «اتحادیه اروپا در رویکردی متناقض در مقابل قتل‌عام غیرنظامیان عراقی به دست نیروهای ناتو سکوت کرد و هیچ تحریمی علیه این کشور صادر نکرد.» وی در پیام توییتری خود تصریح کرد:«ایالات متحده با کمک کشورهای اروپایی عضو ناتو، بیش از یک میلیون شهروند را در حمله غیرقانونی به عراق کشت و تاکنون هیچ درخواستی برای مجازات عاملان جنایت و تروریسم وجود ندارد.»

مداخله هفت ماهه برخی از کشورهای اروپایی به همراه آمریکا در لیبی طی سال 2011 که ظاهرا برای محافظت از غیرنظامیان انجام شد؛ موجب قتل بسیاری از مردم غیر نظامی و ویرانی این کشور شد.در جریان این جنایات، یک کمیسیون سازمان ملل به این نتیجه رسید که ائتلاف  اروپا و آمریکا، 60 غیرنظامی را تنها در 20 حمله‌ای که از سوی این کمیسیون بررسی شد، کشته است.تحقیقات موسسه «ایروارز» نیز تائید کرد که این حملات به مرگ احتمالی بین 223 تا 403 غیرنظامی در 212 حمله،منجر شده است.شش کشور عضو اتحادیه اروپا یعنی انگلیس ،بلژیک، دانمارک، فرانسه، ایتالیا، نروژ، به همراه آمریکا و کانادا، با نقض تمامیت ارضی لیبی،حملات هوایی را علیه مردم این کشور انجام دادند.

خصومت ورزی اروپا بخصوص در دوران جنگ تحمیلی علیه ایران و بخصوص فروش تسلیحات شیمیایی از سوی آلمان که منجر به فجایع غیرانسانی بخصوص در حلبچه شد،برگ دیگری از نادیده گرفتن حاکمیت ملی کشورها توسط اتحادیه اروپاست.با این سوابق شوم که از بی پروایی این اتحادیه برای نقض تمامیت ارضی کشورهای مستقل حکایت دارد،دلیلی محکم بر ضرورت افزایش توان بازدارندگی موشکی ایران است.حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با خانواده های شهدای امنیت فرمودند: «بعضی‌ها در تحلیل‌های گوناگون، در فهم عجیب از مسئله تصوّر میکنند اگر بخواهیم کشور در امنیّت باشد، بایستی سراغ ابزارهای حسّاس‌کننده‌ی قدرتها نرویم؛ مثلاً چه لزومی دارد ما موشک با فلان بُرد را داشته باشیم که حسّاس بشوند! خیال میکنند این‌جوری،این شکلی میتوانند امنیّت کشور را تأمین کنند؛ یعنی در واقع این‌جور فکر میکنند که اگر میخواهید کشور امن باشد،ضعیف باشید، ابزارهای قدرت را برای خودتان فراهم نکنید؛ بعضی این‌جور قضاوت میکنند؛ این غلط است.»(6/8/1403)

واقعیت این است که مقابله با رویکردهای اخیر اعضای اتحادیه اروپا که مصداق تهدید موجودیت ایران است،چاره ای جز تغییر سیاست دکترین دفاعی را برنمی تابد.البته جمهوری اسلامی ایران، تهاجم به کشورهای دیگر را تائید نمی کند اما کاملا به حفظ تمامیت ارضی خود اعتقاد داشته و اجازه نخواهد داد هیچ کشوری این اصل را نقض نماید.در اجرای این سیاست، بررسی چگونگی افزایش توان بازدارندگی موشکی و چگونگی ارتقای بُرد موشک ها، می تواند در دستور کار مسئولین نظام قرار گیرد.