11:42 PM
     صفحه نخست          اساسنامه و مرامنامه حزب          آلبوم عکس       عضویت در حزب         آرشیو مطالب       جستجوی مطلب           پیوند ها          تماس با ما 

ساده انگاری یا تحمیق افکار عمومی

دو نمونه روشن از این ساده انگاری با هدف تحمیق مخاطبان هفته گذشته در همین کرمانشاه خودمان اتفاق افتاد و آن نحوه مواجهه برخی از نشریات مدعی پیشکسوتی و مردمی بودن ! و کانالها و سایت های مجازی با موضوع برکناری دوتن از مدیران اجرایی یعنی سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی استان و رئیس بیمارستان امام خمینی (ره) کرمانشاه بود که ضمن خودداری از افشای علل واقعی برکناری این دو مدیر توسط مدیران بالادستی خود به دفاع از آنان و انتقاد از برکناری و عزل این دوتن پرداختند که باعث تاسف گردید .ساده انگاری یا تحمیق افکار عمومی


رسالت اصلی و ذاتی رسانه ها بعنوان رکن چهارم دموکراسی تاباندن نور آگاهی و شفافیت بر تاریکخانه های ارباب قدرت و ثروت است و پرده برداری از آنچه که در پشت صحنه و پستوهای قدرتمندان ( مدیران ، روساء و......) می گذرد و این رسالت را بخوبی رسانه های کشورهای توسعه یافته به انجام رسانده و می رسانند و همین مهم ( انجام رسالت ذاتی ) راز و رمز نهادینه شدن جایگاه رسانه و ارباب وسایل ارتباط جمعی در جهان توسعه یافته است ، هرچند نباید از نظر دور داشت که در این کشورها ساختار کاملا دموکراتیک سیاسی نظام های آنها و پذیرش دگراندیشی و دیگر گونه بودن و تکثر سیاسی و پلورالیسم فرهنگی بعنوان بسترهای لازم و ضروری زمینه انجام وظیفه واقعی و ذاتی مطبوعات را بخوبی فراهم آورده است که در خیلی از کشورهای جهان سوم ممکن است این ساختار و بستر فراهم نشده باشد و در چنین صورتی طبیعی است که پای رکن چهارم دموکراسی که همان مطبوعات و رسانه ها باشد در اینگونه ممالک می لنگد چون در این کشورها به تعداد روسا و حاکمان خط قرمرهای من در آوردی و مصنوعی وجود دارد که عبور از هرکدام از آنها تبعاتی برای ارباب رسانه در پی دارد به تعبیر بهتر : آزادی بیان در این کشورها اگر وجود داشته باشد آزادی پس از بیان وجود ندارد !
اما مشکل اصلی که هدف از این نوشتار واکاوی آن بوده این مهم است که در خیلی از مواقع رسانه ها ضمن بهره نگرفتن از حداقل ظرفیت های موجود قانونی برای انجام رسالت واقعی خود ، متاسفانه انگیزه های مادی و دید تجارت گونه مدیران آنها یاعث می شود به قلب حقایق در جامعه از طریق تحمیق توده ها و افکار عمومی و به تعبیر مرحوم دکتر شریعتی به استحمار ( از ریشه حمار و نفهمی و ...) مردم بپردازند و حقایق موجود یک موضوع را در پیشگاه افکار عمومی طور دیگری جلوه دهند و ضمن پنهان کردن حقایق ، ساده انگاری را جایگزین دید عمیق داشتن به موضوعات مهم نمایند که مصداق بارز خیانت به مخاطبان خود محسوب می گردد.
دو نمونه روشن از این ساده انگاری با هدف تحمیق مخاطبان هفته گذشته در همین کرمانشاه خودمان اتفاق افتاد و آن نحوه مواجهه برخی از نشریات مدعی پیشکسوتی و مردمی بودن ! و کانالها و سایت های مجازی با موضوع برکناری دوتن از مدیران اجرایی یعنی سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی استان و رئیس بیمارستان امام خمینی (ره) کرمانشاه بود که ضمن خودداری از افشای علل واقعی برکناری این دو مدیر توسط مدیران بالادستی خود به دفاع از آنان و انتقاد از برکناری و عزل این دوتن پرداختند که باعث تاسف گردید .
کاش این امکان وجود می داشت که بنده در چند رسانه متبوع خود ( هفته نامه غرب ، دوهفته نامه آفتاب کرمانشاه ، سایت و پایگاه خبری ساحت کرمانشاه و کانال تلگرامی حزب توسعه ) با ارائه و انتشار مستنداتی که ماهها قبل در اختیار برخی ارگانهای ذیربط قرار گرفت برای افکار عمومی مشخص می کرد که چه وقایع تلخی در بیمارستان امام خمینی (ره) تحت مدیریت آقای دکتر بهروز مخصوصی می گذشت ؟ چرا و به چه منظور این بیمارستان به حیاط خلوت برخی از نمایندگان شهرستان کرمانشاه تبدیل شده بود ؟ چه اسنادی به شورای عالی انقلاب فرهنگی و عزیزان دستگاههای امنیتی ارائه گردید که موجبات عزل دکتر حبیبی از مدیریت دانشگاه آزاد را فراهم آورد؟ و از تداوم عمر مدیریتی وی در این دانشگاه جلوگیری کرد ؟
لذا بر ارباب رسانه های کرمانشاه فرض است وقتی از علل واقعی برکناری برخی مدیران خبر ندارند ( یا دارند ولی خود را به تجاهل می زنند) از آنان دفاع نیز نکنند و برکناری شان را مورد اعتراض قرار ندهند و این وظیفه اخلاقی مسوولین رسانه ها است که باید بدان پایبند باشند.هرچند قانون این حق را برای رسانه ها در نظر گرفته که مثلا نسبت به حادثه ای یا مسئله ای موضع مخالف یا موافق داشته باشند و هیچ رسانه ای را نمی توان از این حق طبیعی خود محروم کرد ( مثلا گفت همه رسانه ها باید موافق برکناری سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی باشند ) اما اگر در موضوعی این چنینی به قلب واقعیات بپردازیم با وجدان خود باید چکار کرد ؟ براستی چرا قرآن کریم به نون و القلم قسم خورده است ؟ اما به آهن آهنگران و آجر بنایان و آش آشپزان و دوای پزشکان و حکیمان قسم یاد نکرده است ؟

نوشته : حسنعلی مهدوی چشمه گچی
کلیه حقوق و مطالب وبسایت متعلق به ساحت کرمانشاه می باشد                  کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است             طراحی و پیاده سازی : : شرکت داده پردازان ستاره صبح غرب