4:15 AM

صفحه نخست          اساسنامه و مرامنامه حزب          آلبوم عکس       عضویت در حزب         آرشیو مطالب       جستجوی مطلب           پیوند ها          تماس با ما

روزهای بلاتکلیفی ..... در کشور ما ظاهرا همه بلاتکلیفند از دانش آموز دبستانی گرفته که نمی داند آیا مهرماه آینده کلاسهای مدرسه اش حضوری است یا مجازی ؟ تا آن نماینده مجلس شورای اسلامی که نمی داند هفته آینده درب مجلس باز می شود و جلسه علنی در کارهست یا نه ؟ حتی آن روستایی عزیز و تریاک کار در منطقه ما هم بلاتکلیف است که بالاخره نرخ تریاک بالا می رود یا همچنان در نوسان است ؟! خلاصه از چغال و بقال و وزیر و نماینده و استاندار و حتی رئیس جمهورش همه در بلاتکیفی بسر می برند ، و عجب دردی است این بلاتکلیفی ؟ ======================================================================================================== در کشور ما ظاهرا همه بلاتکلیفند از دانش آموز دبستانی گرفته که نمی داند آیا مهرماه آینده کلاسهای مدرسه اش حضوری است یا مجازی ؟ تا آن نماینده مجلس شورای اسلامی که نمی داند هفته آینده درب مجلس باز می شود و جلسه علنی در کارهست یا نه ؟ حتی آن روستایی عزیز و تریاک کار در منطقه ما هم بلاتکلیف است که بالاخره نرخ تریاک بالا می رود یا همچنان در نوسان است ؟! خلاصه از چغال و بقال و وزیر و نماینده و استاندار و حتی رئیس جمهورش همه در بلاتکیفی بسر می برند ، و عجب دردی است این بلاتکلیفی ؟ شاید در طول 48 سالی که از پیروزی انقلاب می گذرد هیچگاه مثل این روزها و ماهها کشور اینچنین در بلاتکلیفی بسر نبرده است ، البته شاید هم سیاست دشمنان این ملک و مملکت از جمله امثال وحوشی مانند ترامپ و نتانیاهو این بوده و هست که کشور ایران و مسوولان و مقامات آن را همچنان در بلاتکلیفی نگهه دارند یعنی در همین حالت "نه جنگ نه صلح "که پدر یک کشور را در می آورد ، زیرا وقتی بلاتکلیفی بر مملکتی حاکم باشد دیگر اموری مانند : برنامه ریزی ، سرمایه گذاری ، امید به زندگی و....محلی از اعراب ندارد و این وضعیت از جنگ و حمله مستقیم برای یک کشوری بدتر است وقتی که از فردای خودمان خبر نداریم که قرار است چه اتفاقی بیفتد ؟ متاسفانه مسوولان نیز نشان داده اند که ایده و طرح مشخصی برای برون رفت از این وضعیت بلاتکلیفی ندارند و البته خیر و مصلحت برخی ها از جمله افراطیون داخلی نیز که استاد ماهی گرفتن از آب گل آلود هستند در باقی ماندن همین وضعیت بلاتکلیفی بر کشور است که در پرتو آن رگ گردن قرمز کرده و دائما شعارهای صد من یک غاز بدهند ! تثبیت وضعیت کشور یعنی بیکار شدن افراطیونی که هنری جز زدن بر طبل های توخالی ندارند . از بلاتکلیفی دور نشویم که در همین استان کرمانشاه خودمان که ماههاست حدود 12هزار نفر کاندیدای انتخابات شورای شهر و روستای دوره هفتم نمی دانند که بالاخره انتخابات مذکور امسال برگزار می شود یا خیر؟ خود مقامات وزارت کشور هم نمی دانند بالاخره انتخابات شورای شهر برگزار می شود یا شورای عالی امنیت ملی ( شعام ) با برگزاری آن مخالفت می کند ؟ گفته اند انتخابات دوماه پس از پایان جنگ برگزار می شود ، اما پایان جنگ چه زمانی است ؟ فقط خدا می داند ! آنهم با شخصی مالیخولیایی مانند ترامپ که صبح یک جور حرف می زند و شب بک جور دیگر ! می گویند : قرار است انتخابات شورای شهر دو سال دیگر همزمان با انتخابات مجلس و انتخابات ریاست جمهوری بصورت یکجا در سال 1407 برگزار شود ، یعنی وزارت کشوری که زینی وند معاون سیاسی آن است و کشوری که قالیباف رئیس مجلسش است تا دوسال دیگر علیرضا زاکانی را در سمت شهرداری تهران تحمل می کنند؟ من که چشمم آب نمی خورد ، البته خوشی به دل امثال زاکانی و شورای شهری های تهران همچون مهدی چمران که از برادر شهیدش فقط سر تاس و ریشی به ارث برده است و لاغیر !خوشی به دل شورای شهرهای همه شهرهای ایران که دوسال دیگر مفت و مجانی بر صندلی های شورا تکیه می زنند بی هیچ انتخاباتی و رای گیری مجددی ، خوشی به دل شهرداران انتصابی مانند همین مهندس بیژن مرادی شهردار خودمان در کرمانشاه و سایر شهردارانی که شوراهای آنها منحل شده است و می توانند تا اطلاع ثانوی ( ثانوی در کشور ما یعنی :برای همیشه ) شهردار باقی بمانند ، گاهی وقتها بلاتکلیفی خودش یک نعمت است برای برخی ها " وعسی ان تکرهوا شیئا و هو خیرلکم "خدا می داند این روزها شورای شهرهای منحله کرمانشاه چه حرصی می خوردند وقتی می بینند همکاران آنها در شهرهای دیگر کشور قرار است تا دوسال دیگر مفت و مجانی بمانند و بخورند اما در کرمانشاه ما مقامات مسوول درب این دکان دونبش آنها را تخته کردند و آن سفره پربرکت جمع شد ! خدا می داند اگر کارد به استخوان این جماعت بزنید خونش نمی آید. بهرجهت ما مردمان ایرانی فعلا و تا اطلاع ثانوی محکومیم به زیست در وضعیت بلاتکلیفی ، اصلا تکلیف خودمان با خودمان هم دقیقا معلوم نیست تا بدانیم برای برون رفت از این بدبختی چه گلی باید بر سر بریزیم ؟ زندگی ها همه تکرار شده است و کسالت بار ، کسی حرف جدیدی نمی زند و طرح نوی در نمی اندازد ، خدا را در پستوها باید نهان کرد. روزگار غریبی است نازنین.

کلیه حقوق و مطالب وبسایت متعلق به ساحت کرمانشاه می باشد                  کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است             طراحی و پیاده سازی : : شرکت داده پردازان ستاره صبح غرب