بوموسی جان دل است؛ مثل همه شهرهای ایران اینکه ادعاهای مقامات اماراتی در خصوص جزایر سه گانه واهی است قبول اما چرا اینقدر دیر به فکر سوزن زدن به خودمان افتادیم و اینقدر دیر به این نتیجه رسیدیم که ورزش را در جزایر سه گانه توسعه بدهیم؟

اینکه بلند شویم کیلومترها تا این جزایر برویم و احیانا چند تا شعار هم بدهیم چیز بدی نیست اما برای اینکه این جزایر را برجسته کنیم و روی سرمان بگذاریم پیشنهاد می کنم تجهیزشان کنید و چند رویداد مهم داخلی و بین المللی را آنجا برگزار کنید.

سال ها گفته اند که این مناطق نظامی است و نمی شود مثلا در آنجا ورزشگاه ساخت اما شاید بد نباشد که بدانید بوموسی ورزشگاهی دارد به نام خلیج فارس.ورزشگاهی که وزیر ورزش و جوانان قول آماده سازی و تجهیزش تا پایان سال را داده.

اصلا یک چیزی ذهنم را مشغول کرده؛بوموسی و تنب  بزرگ و کوچک متعلق به ایران است و نیازی برای اثباتش نیست.تمامیت ارضی ایران خط قرمز همه ماست که اینجا هستیم و اینجا نفس می کشیم.

من می خواهم نقدی ورزشی کنم،همان طور که گفتم خاک ایران چیزی نیست که بیگانه ها بتوانند حتی درباره اش حرف بزنند اما آقایان مسئول،حتما باید کسی حساس مان کند تا شال و کلاه کنیم و راهی مناطقی شویم که در طول سال حداقل مردم عادی درباره آن زیاد نمی شنوند؟

الان همین سیستان و بلوچستان،چابهار و خیلی از شهرهای دیگر ایران هستند که هیچ امکاناتی ندارند چه برسد به اینکه امکانات شان در اندازه ورزش کردن باشد.

بوموسی،تنب بزرگ،تنب کوچک و تمام شهرها و استان های ایران به یک اندازه "جان دل" هستند اما نکته اینجاست که در طول سال و همیشه باید مورد توجه باشند نه وقتی بیگانه ای اراجیفی می گوید و توهم هایی دارد خنده دار!

چند مسابقه ورزشی داخلی و بین‌المللی در این جزایر برگزار کنید؛اثرش از بازدیدهای شنابزده و نمایشی خیلی بیشتر است.