کاندیدای معروف انتخابات ۱۴۰۰: اداره کشور مثل آب خوردن است / اصلا به جناح اعتقاد ندارم / احتیاجی به ستاد ندارم باشگاه خبرنگاران نوشت: غرضی گفت: در سال ۹۲ آرای من از آرای باطله هم کم‌تر بود و تنها در اصفهان که محل تولدم بود توانستم رای بیشتری به نسبت بقیه شهرها به دست بیاورم، اما تصمیم دارم که به مردم خدمتم کنم و با راهکارهایی که گفتم کشور را از وضع فعلی نجات دهم.

مدتی است که تنور انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ روشن شده است و هر چه زمان می‌گذرد، آمادگی افراد و گروه‌ها برای حضور در این انتخابات بیشتر و این تنور داغ‌تر از قبل می‌شود.

سید محمد غرضی که سابقه حضور در وزارت نفت، وزارتخانه پست، تلگراف و تلفن، نمایندگی مردم اصفهان در دور اول مجلس شورای اسلامی و استانداری خوزستان و کردستان را در کارنامه خود دارد، یکی از افرادی است که حضورش در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ در یاد بسیاری از ما مانده و اخیرا هم اعلام کرده است که قصد دارد در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده حضور پیدا کند و برای حضور در این انتخابات اعلام آمادگی کرده است.

بخش هایی از مصاحبه با  او درباره برنامه هایش را در ادامه می‌خوانید:

 اخیرا مصاحبه‌ای از شما مبنی بر حضورتان در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ منتشر شده است؛ می‌خواستیم بدانیم چه شد که این تصمیم را گرفتید؟

ما همیشه آماده ایم که بیاییم و بعد از مراجعه به نمونه‌های مختلف، راه حل اداره کشور را ارائه کردیم. اداره کشور مثل آب خوردن است، چون دارای مختصات قدرت است و بهترین طبقه متوسط را در دنیا دارد. حدود صد هزار دکترای داخلی و خارجی ایرانی داریم که آمریکا و اروپا از ما قرض می‌گیرند و از همه مهم‌تر ملت ایران است که هزینه‌ای کم و کار بسیار زیادی را پیش روی خود دارد. سال ۹۲ به من گفتند که چه کسی تو را تایید می‌کند؟ گفتم عمل من، من را تایید می‌کند.

در اداره کشور نیازی به سرمایه، مدیریت و تکنولوژی خارجی نداریم

 راه حل شما برای اداره کشور چیست؟

 ما در اداره کشور به سرمایه، مدیریت و تکنولوژی خارجی نیازی نداریم؛ در اداره کشور بسیاری از روش‌های موجود را نفی و نقد می‌کنیم و روش‌های متکی به مردم را پایه مدیریت خود قرار می‌دهیم.

در طول ۶۰ سال گذشته موارد مختلفی را در وزارتخانه‌های مختلف مانند نفت، مخابرات، نیرو تجربه کردم و هرگز از صندوق دولت چیزی دریافت نکردم و به قولی چاه ما از خود آب داده و به بهترین نحو عمل کرده است.

بهترین مثال آن مخابرات است که می‌توان گفت روزگاری قیمت تلفن معادل قیمت ۱۰ پیکان بود، اما امروز کشور ۸۰ میلیونی حدود ۱۶۰ تا ۲۰۰ میلیون سیم‌کارت دارد و مردم با ۵ هزار تومان سیم‌کارت می‌خرند؛ اما آمریکا ۳۲۰ میلیون جمعیت و ۲۷۰ میلیون سیم‌کارت دارد و هر صاحب سیم‌کارت هم باید ماهی ۵۰ دلار به ۶ شرکت خصوصی پرداخت کند، اما هر ایرانی به طور متوسط ماهی ۳۰ الی ۴۰ هزار تومان هزینه استفاده از سیم‌کارت را پرداخت می‌کند که از کرایه تاکسی هم کم‌تر است.

موبایل در ایران ارزان‌تر از آمریکاست

در دهه هفتاد که مسائل موبایل و ورود آن به کشور را پیگیری می‌کردیم به من گفتند که در داخل و خارج کشور ۲۰۰ هزار نفر در زمینه موبایل تخصص دارند، من با به کارگیری این افراد با تکیه بر نیرو و تکنولوژی داخلی این موارد را گسترش دادم و در حال حاضر تنها چیزی که در ایران ارزان‌تر از آمریکا می‌توان آن را خرید موبایل است.

در مدیریت کشور باید حواسمان باشد که دست در جیب فقرا نکنیم، به مردم تکیه کنیم و به خارجی جماعت تکیه نکنیم؛ البته این به این معنی نیست که با کشورهای خارجی تعامل نداشته باشیم و سیاست خارجی را کنار بگذاریم.‌

می‌توانم کشور را بدون تکیه بر احزاب و گروه‌ها اداره کنم

امروز با شرایطی مواجه هستیم که مردم ماهی یک و نیم الی دو دلار از دولت یارانه می‌گیرند؛ این در حالی است که دولت در مرداد ماه اعلام کرد که ۵ میلیارد دلار درآمد داشته است؛ کاش کسی باشد و بگوید که این پول‌ها در کجا مصرف می‌شود و به کجا می‌رود. من حتی می‌توانم کشور را بدون تکیه بر احزاب و گروه‌ها و با تکیه بر مردم اداره کنم.

شما در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ هم شرکت کردید و رای کم‌تری نسبت به بقیه آوردید؛ چرا دوباره این تصمیم را گرفتید؟

در سال ۹۲ آرای من از آرای باطله هم کم‌تر بود و تنها در اصفهان که محل تولدم بود توانستم رای بیشتری به نسبت بقیه شهرها به دست بیاورم، اما تصمیم دارم که به مردم خدمتم کنم و با راهکارهایی که گفتم کشور را از وضع فعلی نجات دهم.

جناح‌های مختلف منافع مردم را به نفع خود مصادره کرده اند

 از اسامی مطرح شده برای حضور در انتخابات مطلع هستید؟ فکر می‌کنید بتوانید در کنار این افراد رقابت جدی در آینده ایجاد کنید؟

 در طول چهل سال گذشته مدام جناح‌های اصلاح طلب و اصولگرا قدرت اجرایی را در دست گرفته اند و امتیازات مردم را به نفع گروه خود مصادره کردند. اگر دقت کنید می‌بینید که ۵ هزار نفر از فرزندان مدیران میانی کشور در خارج از کشور حضور دارند و مجموعا از ۵۰ میلیون تا یک میلیارد دلار ارز از کشور خارج کرده اند؛ با این حال این افراد مدعی اداره کشور هستند و به همین خاطر است که مردم به آن‌ها اعتماد نمی‌کنند. حالا اگر باز هم در انتخابات آتی یکی از این افراد رای بیاورد، نمی‌تواند کشور را اداره کند و مانند ادوار گذشته مشکلاتی را به وجود می‌آورند.

 پس با این وجود شما از طرف جناح خاصی وارد انتخابات نخواهید شد؛ درسته؟

 من اصلا به جناح اعتقاد ندارم؛ اگر تاریخ را مطالعه کنید می‌بینید که مردم همه کاره کشور بودند و حزب و جناح نقشی در اتفاقات مهم تاریخی نداشتند. تاریخ مشروطه را که بخوانیم می‌بینیم که این مردم بودند که در این واقعه نقش آفرینی کردند؛ افرادی هم در آن حضور داشتند، اما این بطن جامعه بود که کار نهایی را انجام داد.

در برهه‌ای دیگر بعد از جنگ جهانی دوم کشور توسط نیروهای خارجی اشغال می‌شود؛ این بار هم مردم هستند که وارد عرصه می‌شوند و نفت را ملی می‌کنند و گروه‌ها و احزاب نقشی در آن نداشتند. در حالی که احزاب و جناح‌ها در مجلس اول و دوم با هم درگیر بودند، مردم در جبهه‌ها حضور داشتند و شهید می‌دادند. حدود ۲۴۳ هزار شهید دادیم، اما هیچ کدام از این شهدا وابستگی به اصلاح طلب و اصولگرا نداشتند.

به همین خاطر است که به احزاب و گروه‌ها اعتقادی ندارم و نه تکیه‌ای بر قدرت سیاسی می‌کنم و حرف هایم را با مردم می‌زنم. در سال ۵۹ که استاندار خوزستان بودم با تکیه بر مردم توانستیم جنگ را مدیریت کنیم و نیروهای دشمن را شکست دهیم.

 مرسوم است افراد که اعلام آمادگی برای شرکت در انتخابات می‌کنند، کابینه فرضی هم برای خود تعیین می‌کنند، آیا برای خود کابینه هم تعیین کردید؟

 کابینه من یک کابینه ۵۵ میلیون نفری است؛ یعنی هیچ تصمیمی نمی‌گیرم مگر اینکه رضایت عامه مردم در آن باشد؛ موضوعی که فقه شیعه مدت‌ها پیش بر آن تاکید کرده و آن این است که "حقوق عامه بر حقوق خاصه ارجحیت دارد" و برنامه من برای دولتم این است که آن را بر این پایه بنا کنم.

وقتی در وزارت نفت بودم دست به جیب راه می‌رفتم و متخصصین کار می‌کردند

 معمولا رایج است افراد اسمی از کابینه خود ببرند، شما تصمیم ندارید از کسی نام ببرید؟

افرادی که تجربه اداره کشور را ندارند با اتکا به اسم اعضای کابینه خود برای رای آوردن این کار را انجام می‌دهند. بعد از پیروزی انقلاب که استاندار خوزستان شدم به آنجا رفتم و افرادی را که از عقبه اجتماعی خوب و حسن شهرت برخوردار بودند در جایگاه‌های مختلف منصوب می‌کردم و دیدم که همه چیز به راحتی اداره شد.

در وزارت نفت هم وقتی رفتم، افراد متخصص را جمع کردم و هر کدام را در جایگاه مرتبط با خود به کار گرفتم و به قول اصفهانی‌ها دست در جیب خودم کرده بودم و راه می‌رفتم و متخصصین کار می‌کردند و دیدم که خیلی خوب امور اداره شد؛ در مناصب دیگر هم که قرار داشتم همین کار را انجام دادم.

در ایران بعد از جلب رضایت اهل فن، کشور اداره می‌شود، ولی اگر دوستان و امتیاز طلبان و رفقا را جمع کنیم، مردم می‌فهمند کارهای شما به نفع آن‌ها نیست و شما را همراهی نمی‌کنند.

 ستاد انتخاباتی هم راه اندازی کردید؟

 احتیاجی به ستاد ندارم؛ اگر مورد تایید شورای نگهبان قرار بگیرم اداره کشور را به همین صورت که گفتم پیش می برم. انقلاب ستاد ندارد؛ انقلاب قلب دارد و قلب انقلاب رضایت عامه است؛ باید با مردم طوری صحبت کرد که رضایتشان جلب شود.