تبعات انتشار يك نوار صوتی/عباس عبدی نواري كه از گفتگوی یک خلبان خطوط هوایی آسمان با برج مراقبت و از سوي دولت اوكراين منتشر شده است باب تازه‌اي را در باره مسئوليت سازمان هواپيمايي كشوري در جریان سقوط هواپیمای اوکراینی گشوده است. خبر وجود چنين نوار گفتگویی، در همان زمان نيز منتشر شده بود. مديريت سوانح هوايي كشور در واکنش به انتشار اين نوار به دو مسأله اشاره و یاداوری کرده است که:

"تیم بازرسی فنی سقوط هواپیمای اوکراینی در اقدامی عجیب، فایل صوتی محرمانه مکالمه خلبان یکی از پروازهای همزمان با پرواز هواپیمای اوکراینی را منتشر کرد. این فایل صوتی مربوط به مکالمه خلبان یک پرواز داخلی هواپیمایی آسمان است که همزمان با پرواز اوکراینی در حال انجام بوده است. اقدام تیم فنی اوکراینی در انتشار این فایل محرمانه، نقض قانون است و بر ادامه همکاری ایران با اوکراین در این پرونده تاثیر خواهد گذاشت.
این فایل از مجموعه اسنادی بوده که در تیم مشترک بررسی سانحه هوایی در اختیار گروه کارشناسان اوکراینی قرلر گرفته است."

نكته اول اين است كه ادعاي مقام مزبور در باره غیرمجاز بودن انتشار این نوار به علت محرمانه بودن اين گفتگو خلاف واقع است. محتواي محرمانه نمي‌تواند مانع انتشار چنين اسنادي شود. اينكه مسئولين مربوط مهر محرمانه به يك سند بزنند موجب سلب حقوق ديگران در استفاده از آن سند نمي‌شود. هنگامي كه تعدادي از مردم به دليل يك اقدام اشتباه كشته شده‌اند، طبعاً حق بازماندگان است كه طالب حقيقت باشند. حتي اسناد به كلي سري نيز نمي‌تواند اين حق را زايل كند. چه رسد به يك گفتگوي عادي.

متأسفانه بايد گفت كه شرايط به گونه‌اي است كه خلبان مزبور و برج مراقبت جرأت نكرده‌اند كه مفاد اين گفتگو را منتشر كنند در حالي كه وظيفه انساني آنها حكم مي‌كرده كه اين كار را انجام دهند و از مصونيت قانوني نیز بهره‌مند باشند. به علاوه به طور قطع و يقين و برحسب اطلاع، كساني بودند كه از اين گفتگو خبر داشته‌اند ولي به هر دليل از جمله فقدان ازادی رسانه جرأت نكرده‌اند آن را منتشر كنند و اين وضعيت به ضرر جامعه شده است.

مهم‌تر از همه اينكه مسئولين هواپيمايي كشوري و حداقل مسئول حوادث هوايي و برج مراقبت و فرودگاه و آن خلبان هواپيمايي آسمان و رييس شركت آسمان و... به طور طبيعي از ماجرا اطلاع داشته‌اند. پس چگونه مي‌شود كه آن را به مقامات بالاتر خود اطلاع نداده باشند و حتي رييس هواپيمايي كشوري بارها و بارها در مصاحبه‌ها برخورد موشک را بطور قاطع نیز رد كند؟

جالب‌تر از همه اينكه اگر اين نوار جزو مجموعه مستنداتي است كه دست‌اندركاران صنعت هوايي تحويل دولت اوكراين داده‌اند، چرا تا كنون پاسخ اين پرسش بديهي را نداده‌اند كه اگر اين گفتگو وجود داشته چرا تا سه روز انكار مي‌كرديد؟ آيا مفاد آن به مقامات هواپيمايي منتقل نشده بود يا شده بود؟ اگر شده بود چرا انكار مي‌كرديد؟ و اگر نشده بود كه يك فاجعه مديريتي است كه به مراتب بدتر از پنهان‌كاري است.