درسهایی از مرگ ایلخان کلهر تشیع چندین هزارنفری پیکر زنده یاد شیرزادخان شیرزادی کلهر در گیلانغرب که شکوه آن ، چنان بود که بخش خبری شبکه زاگرس صداوسیما نیز نتوانست از کنار آن بی توجه بگذرد حاوی درس ها و نکات قابل توجهی از آن جهت است که دلیل اصلی بدرقه هزاران نقری مردی که نه پست دولتی داشته و نه لباس روحانیت برتن داشت و نه در عمرش ردای وکالت و نمایندگی مجلس پوشیده بود چه دلیل و دلایلی می تواند داشته باشد ؟

درسهایی از مرگ ایلخان کلهر

تشیع چندین هزارنفری  پیکر زنده یاد شیرزادخان شیرزادی کلهر در گیلانغرب که شکوه آن ، چنان بود که بخش خبری شبکه زاگرس صداوسیما نیز نتوانست از کنار آن بی توجه بگذرد حاوی درس ها و نکات قابل توجهی از آن جهت است  که دلیل اصلی بدرقه هزاران نقری مردی که نه پست دولتی داشته و نه لباس روحانیت برتن داشت و نه در عمرش ردای وکالت و نمایندگی مجلس پوشیده بود چه دلیل و دلایلی می تواند داشته باشد ؟ زیرا در زمانه حاضر (( تشیع الملوک )) معمولا (( ملوک التشیع )) می باشد و طی  دهه های قبل در جامعه سیاست زده ما  از لحاظ  کمی میزان جمعیتی که برای تشیع  افراداز داردنیا رفته حضور پیدا می کنند براساس میزان دوری و نزدیکی فوت کرده ها  به قدرت بوده است ! همچون تشیع جنازه وزیران و نمایندگان و مدیران  و روحانیون درگذشته که ایلخان کلهر هیچکدام از آنها نبود. به نظر نگارنده دو دلیل زیر می تواند پاسخگوی سووال مطرح شده باشد:

1. طی چهار دهه گذشته ارزشهایی مثل صداقت ، مردم داری ، شفافیت ، سخاوت ،شجاعت ، خیرخواهی ، دلسوزی و...که سرمایه های اجتماعی هرجامعه ای محسوب می شود در جامعه ایران بشدت کمرنگ شده است که شاید دلایل آن می تواند موضوعاتی مثل ورود به عصر مدرنیته ( دنیای ماشینی )، غلبه منفعت گرایی شخصی بر منفعت عمومی   ، رشد فردگرایی و اومانیسم و موارد دیگری باشد . اما همه این دلایل موجب نشد فردی مانند مرحوم شیرزادخان طی دهه های اخیر ارزشهای وجودی خود را (که در بالا برشمردیم) از دست بدهد یا فراموش کند یا به اصطلاح همرنگ جماعت امروزی شود . اینکه شیرزادخان حتی اجازه نداده بود برای  حیاط خانه اش درب ورودی بسازند، به همان نمط بزرگانی مانند ابوالحسن خرقانی عمل کرد که  فرمود : آنکه در این سرا درآید نانش دهید و از ایمانش مپرسید، چه آنکس که نزد باریتعالی به جان ارزد البته بر خوان بوالحسن به نان ارزد.

احترام فوق تصور مردم به ایلخان کلهر در حقیقت تجدید عهد آنها با همان ارزشهایی بود که مدتهاست در جامعه ما فراموش شده بود ولی مردم آن را در وجود ذیوجود شیرزادخان جسته بودند. ارزشهایی که تنها متعلق به یک قوم و قبیله و ملت و دین و مذهب  و نژاد خاص نیستند بلکه ارزشهایی جهان شمول بوده که در نزد جهانیان قابل اعتنا و احترامند و در سطح کلان نیز راز ماندگاری افرادی مانند نلسون ماندلا و مهاتما گاندی و کثیری از این بزرگان را در همین نکته باید جستجو کرد

1. موضوع دیگر بر می گردد به بحث میدان داری افراد بی ریشه و بی اصل و اصالتی که طی دهه های اخیر در جامعه ما  بدلیل برخوردداری از رانت هایی مانند رانت نزدیکی به قدرت ( رانت سیاسی ) رانت مالی ( استفاده غیرقانونی از منابع مالی دولتی )  برای خود یک شخصیت کاذب ساخته اند. اصولا سیستم  مدیریتی کشور  ما طی 40 سال اخیر  بیشتر یک سیستم  مدیحه سالار بوده است تا شایسته سالار ، طبیعی است که در چنین سیستمی معمولا افراد فرومایه و کم بنیه و بی اصالت از یک رشد بادکنکی برخوردار می شوند و کارهای بزرگ دست افراد کوچک می افتد و بزرگان هم به گوشه ای رانده می شوند تا کنج عزلت بگیرند . گرچه در اوایل انقلاب و سالهای دهه شصت کلماتی مانند (( خان )) دارای بار منفی بودند اما رفته رفته با میدانداری فرومایه گان بی اصل و نسب مجددا شاهد رجوع مردم به خوانین بودیم و این روزها می بینید که حتی کاندیداهای انتخابات مجلس که برای ثبت نام به فرمانداری ها رفتند بجای اینکه مدیران ، سیاسیون و روحانیون آنها را همراهی کنند مصلحت را در آن دیده بودند که همراه افرادی از طایفه خوانین برای ثبت نام بروند مثل همراهی با کریم خان ، عزالدین خان و عطاء خان و ....درحالیکه تا اوایل دهه هفتاد یک کاندیدا افتخارش این بود که مثلا مورد تائید مرحوم آیت الله زرندی است یا مرحوم آیت الله حاج آخوند و ..

کما اینکه اکثریت قریب به اتفاق کاندیداهای حوزه شهرستانهای غربی استان هم به ایلخان کلهر رجوع می کردند و حمایت امثال وی بیشتر از اعلام حمایت یک سخصیت دولتی یا حزب  و گروه سیاسی برای آن کاندیداها تاثیر گذاری داشت .