0:15 AM
     صفحه نخست          اساسنامه و مرامنامه حزب          آلبوم عکس       عضویت در حزب         آرشیو مطالب       جستجوی مطلب           پیوند ها          تماس با ما 
 یادداشت سر دبـیـر
 چه کسی ؟ یا چگونه؟

برخی از سیاسیون و نخبگان و اهالی رسانه کرمانشاه این روزها در آستانه انتخابات مجلس شورای اسلامی ( مجلس یازدهم ) بازهم از ((چه کسی نماینده یا نمایندگان جدید می شوند ؟ )) !! درحالیکه افرادی که عنوان نخبه یا فعال سیاسی و حزبی یا فعال رسانه ای را بدک می کشند باید بجای بیان و اهتمام به اینگونه مباحث تکراری به سمت نقد عملکرد نمایندگان دوره دهم ( نمایندگان فعلی ) و بررسی امتیازات کاندیداهای جدید نسبت به نمایندگان پیشین بپردازند تا از تکرار این دور تسلسل جلوگیری شود

 اخبار عمومی
حقوقدانان جدید شورای نگهبان، به حقوقدان بودن مشهور نیستند/ شورای نگهبان یک‌دست‌تر شد
انتقاد صریح محمد صدر از تعطیلی یک ماهه مجمع تشخیص/ مجمع آن‌گونه که باید فعال نیست/ برخی اعضا دارای تفکر خاص هستند
پشت درهای بسته شورای نگهبان چه می‌گذرد؟/ شورا در مسیر شفافیت
رهبر انقلاب: دزدی دریایی انگلیس خبیث را بی‌جواب نمی‌گذاریم
فلاحت پیشه: از پاره کردن برجام ،دیگران آسیب نمی بینند،دست ما از استدلال حقوقی خالی می شود
روایتی از نقش آیت‌الله جنتی در حذف ۳ حقوقدان شورای نگهبان و معرفی گزینه‌های جنجالی جدید
تلاش برای اخراج جهانگیری از پاستور / مشکل مخالفان دولت چیست؟
ایران مذاکره مستقیم با آمریکا را پذیرفته است؟
انتقاد از ادبیات علم‌الهدی درباره حجاب زنان/سفره مردم مهمتر است یا چهارتا موی یک دختر بچه؟/لطفا مردم را از دین، زده نکنید
نماینده مجلس: مشکلی در تامین داروی تولید داخل نداریم
نماینده اصفهان: به بنده حمله نشد/ هدف سرقت بود
هشدار سيدحسن نصرالله به «تيم بي»/ جنگ با ايران پرهزينه است
اولين جلسه دادگاه شهردار اسبق تهران به رياست قاضي كشكولي برگزار شد/ دست‌نوشته خبرساز آقاي نجفي
بیت‌کوین تنها از دیجیتالی پرخریدار نیست ۴/ ارز پرطرفدار برای سرمایه گذاران را بشناسید
دفاع منتقد زنگنه از عملکرد وی در بحران تحریم/ زنگنه در برابر «حلقه‌های نفوذ» ایستاده است
معتدلین اصولگرا و اصلاح‌طلب پشت میز مذاکره /پایان دوران حذف
علم‌الهدی:اتاق خوابی که با دیوارهای شیشه‌ای و سر چهارراه باشد حریم خصوصی می‌شود؟ /زن مسلمان هرچه پوشیده‌تر باشد بهتر
نقشه حجاب ممنوع، فکر استعماری و سرنیزه رضاخانی
طرح ساماندهی کودکان‌کار؛ ۳۰ بار شکست و دوباره اصرار بر اجرا!
آذری جهرمی: دسترسی ایرانی‌ها به "توییتر" ضامن امنیت ملی است/ دشمنان از نبود ایرانیها در این شبکه سوء‌استفاده میکنند
آیت‌الله جنتی: گرانی، تورم، فساد اداری و مالی هست اما مردم تحمل می‌کنند
داستان تکراری «احزابِ یک‌بار مصرف» اصولگرا و سهم‌خواهی‌های انتخاباتی
سخنگوی شورای نگهبان: تخلف در انتخابات طبیعی است /شورا و وزارت کشور نباید جزیره‌ای عمل کنند
خرم: باید تضمین دهند که ۸۰ درصد اصلاح‌طلبان تایید صلاحیت می‌شوند
۴ سناریوی اصلاح‌طلبان برای انتخابات اسفند
«نفوذی» هم می‌تواند صورت تراشیده داشته باشد هم جای مُهر در پیشانی
احتمال کاندیداتوری سردار سلیمانی و ظریف در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰؟/ بیادی: بعید است قالیباف کاندیدای مجلس شود
حد نصاب رأی‌آوری کاندیداهای مجلس تغییر کرد/ سامانی: انتخابات ۹۸ براساس اصلاحیه جدید قانون انتخابات برگزار می‌شود
محمد صدر: خروجی جلسات «گفت‌وگوی ملی» به رهبری اعلام می‌شود
کوهکن: جمنا دیگر وجود خارجی ندارد/ حضور پایداری‌ها در جلسات شورای وحدت
اعزام قانونی نیروی کار به خارج ۱۵۰ درصد افزایش می‌یابد
عباس آخوندی:به آیت‌الله هاشمی گفتم یا بگذارید بروم یا دستور بدهید سکوت کنم
ترامپ از فرانسه برای کاهش تنش‌ها با ایران کمک خواسته است؟
سیاست جیره‌بندی یا اعطای کوپن در شرایط فعلی جواب می‌دهد؟
وکیل محمدرضا خاتمی: درخواست تجدیدنظر می‌کنیم
گام‌ دوم کاهش تعهدات‌ ایران در برجام/عبور غنی‌سازی از مرز ۳.۶۷ درصد
انتقادات صریح باهنر از مواضع انتخاباتی آیت‌الله مصباح و حجاریان /به دنبال تشکیلاتی فراتر از جمنا هستیم/نه رمال هستیم نه پیشگو
کیهان: زیباکلام روی قاجار را سفید کرد
شوک بزرگ یک خودروساز داخلی به مردم!
پرویز فتاح در ریاست بنیاد مستضعفان؟
 گفتــگو
پیشنهاد مرعشی: ساختارسیاسی باید عوض شود/ یا باید همه قدرت‌ها به رئیس جمهور داده شود یا رهبری فردی را به عنوان نخست وزیر به مجلس پیشنهاد بدهند
عباس آخوندی:به آیت‌الله هاشمی گفتم یا بگذارید بروم یا دستور بدهید سکوت کنم
کدخدایی: فرض کنید ۱۰ میلیون نفر از شرکت کنندگان در انتخابات ۸۸ قانع نشده‌اند، آیا آن‌ها با رای دادگاه محمدرضا خاتمی قانع می‌شوند؟
گپی با عطریان‌فر؛ از رایزنی انتخاباتی با شورای نگهبان تا بازخواست عارف
فاطمه هاشمی: اغلب اصلاح‌طلبان، چپ‌های تند اول انقلابند، یک روز مخالف آمریکا و یک‌ روز موافق مذاکره با آن/ وصیت‌نامه دوم پدرم هنوز پیدا نشده
مسجد جامعی: آمریکا تا جایی تهدید می کند که منجر به جنگ نشود
علی مطهری:این ترفند نهادهای امنیتی و قوه قضاییه است که جرم سیاسی را به جرم امنیتی تغییر نام می دهند
علی شکوری راد:مي‌خواهند با شعار معيشت ابتكار عمل دولت را بگيرند
صفایی‌فراهانی: دلیل کارآیی نداشتن مجلس، قیف تنگ شورای‌نگهبان است
منتجب‌نیا: برای انتخابات شرط بگذاریم، التماس اصلاح‌طلبان را می‌کنند؟

کد مطلب 23375           تاریخ ارسال : 1398/04/15                         نسخه چاپی
استقرار در وضعیت ناموجود

کمتر کسی تردید دارد که ما در شرایطِ اجتماعی ویژه‌ای به‌سر می‌بریم و جامعه کنونی ما نسبت به یک دهه گذشته چنان تغییری کرده است که تطبیق آن‌ با ملاک‌ها و معیارهای گذشته بسیار دشوار است.


تغییر از سنخِ تغییر تقویمی نیست که همه‌چیز به شیوه‌ای گذرا و روزمره تغییر ماهیت داده باشد؛ این تغییر، خارج از نُرم‌های مرسوم در جامعه رخ داده است. اینک ما با شرایطی روبه‌رو هستیم که حفظ «وضعیت موجود» در آن معنای چندانی ندارد؛ کاری که سه دهه قبل از این شاید به شیوه‌هایی قابل مهندسی بوده است. آنچه موجب نگرانی است وضعیتِ جامعه کنونی است که شاید بتوان از آن به «وضعیت ناموجود» تعبیر کرد. این تعبیر، درست نقطه ‌مقابلِ وضعیت موجود قرار می‌گیرد. وضعیت‌های ناموجود به دشواری تَن به مهندسی‌های عقلانی می‌دهند و تصمیمات در آنها اثرگذاری چندانی ندارد و بسیاری از تصمیماتِ اثرگذار قابل اجرا نیست. وضعیت ناموجود، مصداق بارزِ این تعبیرِ گرامشی است: «کهنه در حال احتضار است و نو توان تولد ندارد». ازاین‌روست که در این زمانه حافظان نظمِ موجود دچار چالش معرفتی شده‌اند و گاه با تصمیماتی غیرمترقبه از جامعه پیش می‌افتند و گاه با آموزه‌های کهن رؤیای بازگشت به وضعیت موجود ازدست‌رفته را در سر می‌پرورانند. جامعه‌ در وضعیت ناموجود، یعنی جامعه بدون تخیل که در آن سیاستی شکل نمی‌گیرد. به‌میانجیِ تخیل، سیاست و مردم با هم چفت‌وبستی خلاقانه پیدا می‌کنند. با تحلیل دولت‌های انقلاب در این چهار دهه، بیش از پیش به ظهور وضعیت ناموجود کنونی پی خواهیم برد. نقطه عطف تخیل در سیاست را می‌توان در دوم خرداد 76 جست‌وجو کرد، در نقد وضعیت موجود، وضعیتی که در قیدوبندهای اقلیتی خلاصه شده بود، قیدوبندهای کلیشه‌ای ایده‌ای به ‌نام «خِیر مشترک». اقلیتی که باور داشت منفعتِ همه در گرو منفعت گروه و دسته‌ای است که حافظان وضع موجودند. پیش‌بینی‌ناپذیری دوم خرداد و روی‌کارآمدن خاتمی و دولت اصلاحات همه را غافلگیر کرد؛ اما این غافلگیری منجر به عقب‌نشینی حافظان وضع موجود نشد و آنان در برابر تخیلِ پیش‌رونده مردم که می‌توانست آغازِ «امر مشترک» باشد، پایداری کردند. دوم خرداد، تقابل با آن خیر مشترک بود و تجلیِ امر مشترک؛ باور به اینکه قدرتِ جمعیت بیش از قدرت افراد است و اجتماعِ انسان‌ها، افزایش قدرت آنان را در پی خواهد داشت. امر مشترک ماحصلِ اتصال بدن‌هاست و هرچه شمار بدن‌هایی که به اجتماع می‌پیوندند تا در امر سیاسی مشارکت کنند بیشتر باشد، توانِ بیشتری برای تغییر در اختیار جامعه خواهد بود. دوم خرداد تجربه میل‌ورزی مردم در سیاست بود که در آن ناکام ماندند. شاید از شکستِ همین تخیل بود که خیال برخاست. پناه‌بردن مردم به خیال یعنی تهی‌شدن توانِ تخیل. خیال جَنمی است از سرزمین اوهام. احمدی‌نژاد مردی از این سرزمین بود. حقِ طبیعی که بر قدرت فرد استوار باشد، وهم و خیال است و حاملِ هیچ توان رهایی‌بخشی نخواهد بود. ناکامیِ دوم خرداد و حفره‌های موجود در آن، جامعه را ناگزیر به انتخاباتِ سوم تیر 84 (روی‌کارآمدنِ احمدی‌نژاد) رساند و مرحله بعد، رسیدن به وضعیتِ ناموجود کنونی بود. دولت حسن روحانی دولتِ بازگشت است. دولتی که نه برکشیده تخیل بود و نه خیال، نه این بود و نه آن. بلکه نوعی بازگشت برای حفظ وضع موجودِ ازدست‌رفته بود. دولتی پاگرفته در میان بیم و امید مردم. تولد دولت روحانی در وضعیت هابزی رقم خورد: انتقال توانمندی اتباع جامعه مدنی به دولت در وضعیت استثنائی. دولت روحانی ناخواسته «دولت یک تَن» شد. 

اما روحانی به‌مثابهِ این یک تن، نتوانست از فرصت به‌دست‌آمده استفاده کند و دست به اصلاح از بالا بزند. ناکارآمدی مدیران دولت روحانی موجب شد این ایده در ذهن مردم بارور شود که جامعه هیچ نیازی به قدرت ندارد و فقط مردم می‌توانند جامعه را بسازند و هر فُرمی از دولت تنها از طریق رابطه درهم‌تنیده مردم و دولت یا برعکس دولت و مردم می‌تواند مشروعیت پیدا کند. دستیابی به این ایده، تجربه بزرگی است، گیرم هنوز از قوه به فعل درنیامده و مردم را در وضعیتی ناموجود قرار داده باشد؛ اما بدیهی است این وضعیت پایدار نیست و مردم درصدند به وضعیت و معنایی تازه دست یابند. از همین‌جاست که میل بروز می‌کند؛ میل و اشتیاقی برای تغییر،‌ تغییری مبتنی بر تخیل که نهادهای برسازنده مردمی را شکل می‌دهد نه نهادهای برساخته دولت را. به‌همین‌دلیل امر سیاسی متقدم بر امر اجتماعی است. امر سیاسی کنشی سازنده را به وجود می‌آورد که بی‌وقفه از امر نو پدید می‌آید. تنها راه گذر از وضعیت ناموجود، توانمندی مردم و باور به امر سیاسی است. وضعیت ناموجود قابل مهندسی نیست و هیچ دستورالعملی را برنمی‌تابد، مگر عملی که از میل به تغییر و اصلاح نشئت گرفته باشد.

احمد غلامی
نظرات خوانندگان


نام ارسال کننده  
متن  
     

کلیه حقوق و مطالب وبسایت متعلق به ساحت کرمانشاه می باشد                  کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است             طراحی و پیاده سازی : : شرکت داده پردازان ستاره صبح غرب