6:59 PM
     صفحه نخست          اساسنامه و مرامنامه حزب          آلبوم عکس       عضویت در حزب         آرشیو مطالب       جستجوی مطلب           پیوند ها          تماس با ما 
 یادداشت سر دبـیـر
 هاشمی رفسنجانی ، سرمایه تاریخی

مردان بزرگ تاریخ ساز سرمایه های اجتماعی و ملی یک کشورند و کشور بدون تاریخ یعنی کشوری که اصالت و شناسنامه ندارد، چهره مردان بزرگ تاریخ چنان درخشان است که غبار نسیان و فراموشی هیچگاه نمی تواند بر گرد آن چهره ها بنشیند. مگر امام خمینی و بزرگمردانی همچون مصدق و بازرگان ومنتظری و مطهری و طالقانی و بهشتی و هاشمی فراموش شده اند ؟ آیا با حذف عکس و نام مهندس مهدی بازرگان آن الگوی صداقت و دین ورزی و روشنفکری دینی از کتابهای درسی دانش آموزان توانستند نام وی را از یادها بزدایند؟

 اخبار عمومی
رئیس‌ کل بیمه: راننده محور شدن به مفهوم صدور بیمه‌نامه برای هر راننده نیست
تاجگردون: ردیف بودجه مؤسسه آیت الله مصباح در ابتدا یک میلیارد تومان بود بعدا افزایش یافت
علی‌ مطهری: روحانیون حتی‌المقدور نباید پست اجرائی بگیرند مگر اضطرارا
علي مطهري: هاشمي در سال 88 زودتر از همه اعلام خطر كرد
سكوت پدر و اعتراض پسر
فضاي مجازي براي همه تريبون درست كرده است
آخرين حربه مخالفان FATF /شايعه كلافگي ظريف و دروغ تهديد وزرا به استعفا
حاجی دلیگانی: راه ورود مستضعفان به مجلس را نبندید
مخالفان برجام یادشان رفته که 6 قطعنامه شورای امنیت چه بر سر کشور آورده بود/ دلواپس ها لگدپرانی می کنند
عباس آخوندی:عده ای فکر می کنند با بیان ضعفهای اروپا، کشف اتم کرده اند/ فرار از FATF یعنی رفتن به کوچه بن بست
نیویورک‌تایمز: حدس بزنید جانشین ترامپ کیست؟
تلویزیون از هر بازی تیم ملی چند میلیارد به جیب می‌زند؟
وقتی عکس «فرهاد» مانع مجوزش شد
غایبان جشن ۴۰ سالگی انقلاب
سكوت حاميان لاريجاني درباره 1400
رفع حصر قطعا منشأ خير براي كشور خواهد بود
آیت الله شبیری زنجانی: واسطه شدن برای استخدام شخصی که استحقاق ندارد، حرام است
آیت الله علم الهدی: آمریکا 30 سال است مثل سگ پارس می‌کند/ روزی به عنوان مسئول متدین وارد مذاکره شدید و دلار 3 هزار تومان بود و امروز 10 هزار تومان است
کوپن را احیا کنید، چه اشکالی دارد؟
احتمال عقب نشینی آمریکا از تحریم ۱۰۰درصدی نفت ایران
بسته حمایتی کارگران چقدر است؟ ۲۰۰ یا ۳۰۰ هزار تومان؟
سکه پشت در ۴میلیون تومان ایستاد
سعید مرتضوی کجاست؟ نجف یا زندان؟
یک ضد انقلاب به ۲۲ سال حبس محکوم شد
تصمیم مجلس برای تعیین نرخ بنزین مازاد چقدر خواهد بود؟
آیت‌الله جنتی: فتنه دشمن بدبین کردن مردم به انقلاب است
120 هزار پرستار در کشور کم داریم
صداوسیما سهم 140میلیارد تومانی از جرایم رانندگی مردم را چه‌کرد؟
دفاع ابطحی از موسوی خویینی ها:پاسخ تاریخی به حرفهای او بدهید
چرا دیروز معامله گران ارز نتوانستند قیمت ارز را بالا ببرند؟
٤١ درصد مردم از غذای بیرون استفاده می کنند
پاسخ به صادق زیباکلام:ببینید مردم برای چه چیزهایی آواز می خوانند
برف و باران اکثر مناطق کشور را دربرگرفت؛ برخی جاده ها مسدود است
وکیل هنگامه شهیدی: به خاطر منتقل نشدن موکلم از زندان به دادگاه، جلسه رسیدگی برگزار نشد
با شکایت مرتضوی؛ وکیل کارگران تامین اجتماعی به 6 ماه حبس محکوم شد
در یک مناظره رخ داد جراحی 18 تیر ‌با تاجزاده و زاکانی
بهزاد نبوي: جمهوري اسلامي مردم را به آينده اميدوار كند
توسط دو مقام قضايي و دو قاضي خوشنام و شجاع صورت گرفت/ نقض‌حكم روزنامه اعتماد ملي
توهین شبکه من‌وتو به دختران بلوچ بخاطر هیج!
کیهان عصبانی شد/چرا به کامپیوتر شریعتمداری گیر داده اید؟
 گفتــگو
گفت‌وگوی بهاره رهنما با فائزه هاشمی: نمی‌توانم نام هاشمی را انکار کنم
روایت میرسلیم از روز آخر هاشمی رفسنجانی و فوت او در استخر
مسجدجامعی: شیخ‌نشین‌ها می‌خواهند با «جامعه بسته» وارد «دنیای باز» شوند
ناگفته‌هایی از زندگی صادق قطب‌زاده/ داستان زن ۵۰-۶۰ ساله‌ای که می‌خواست او را در خیابان ببوسد
محمد جواد حق شناس: « اعتماد ملي» هنوز زنده‌است
روایت مطهری از دیدار با کارگری که مدعی شکنجه بود
عطریانفر:تندروهای اصلاح طلب مهار شده اند،اما تندروهای اصولگرا فعالند/یکی از نتایج قهر با انتخابات،روی آوردن به براندازی است
باهنر: به موسوی گفتم اپوزسیون دولت شود اما بیانیه شماره چهارش را منتشر کرد
تحليل سعيد حجاريان از مسير حركت اصلاح‌طلبان/ از مو باريك‌تر از شمشير تيزتر
محمدجواد لاریجانی ؛ از مزرعه ورامین تا اتفاقات88 و کنایه به ولایتی

کد مطلب 21746           تاریخ ارسال : 1397/10/02                         نسخه چاپی
اكنون و آينده تلويزيون

پرسش از وضعيت كنوني و آينده تلويزيون در سپهر ارتباطي ايران و موقعيت آن در افكار عمومي پرسشي چند وجهي است. به سبب افزايش نقش «رسانه‌ها» در شكل‌گيري افكار عمومي و پردامنگي دامنه تاثير افكار عمومي در تحولات سياسي و اجتماعي ديگر نمي‌توان تلويزيون را محدود به وضع سازماني يا فناورانه آن كرد. درستي و نادرستي كاركرد تلويزيون، درستي و نادرستي كاركرد موثرترين نهاد سياسي، فرهنگي و اجتماعي كشور است.


 

موقعيت تلويزيون را در ايران امروز بايد در قدرت انطباق اين رسانه با دو تغيير درازدامن سنجيد: نخست در برابر تحول پرشتاب فناوري‌هاي جديد ارتباطي و دوم در مواجهه با جامعه دستخوش دگرگوني‌هاي گسترده اجتماعي و نسلي. تحول شتابناك اول ناظر بر اين است كه تلويزيون اگرچه با دوره «پساهمگرايي رسانه‌اي»روبه‌رو شده اما همچنان نقش و جايگاه خود را در دوره «پيشاهمگرايي» متوقف كرده است. پساهمگرايي رسانه‌اي، دوره‌اي از ارتباطات است كه دسترسي به هر نوع محتواي تصويري از جمله ويديو و تلويزيون به مدد «انقلاب موبايلي» در هر زمان و مكان هم ممكن و هم رايج شده است؛ در حالي كه در دوره پيشاهمگرايي، صدا و سيما بازيگر اصلي بوده و هنوز مواجه با شبكه‌هاي ماهواره‌اي فراگير و رسانه‌ نوظهور اينترنت نبوده است.

تحول پرشتاب دوم را جامعه دستخوش تغييرات پردامنه‌اي سامان داده است كه در آن فزايندگي سطح شهرنشيني، آموزش، مشاركت اجتماعي و اقتصادي و سياسي به جوانان، زنان، اقوام و حاشيه‌نشين‌ها نقش‌هاي جديدي داده است.

اكنون مخاطبان منفعل كه از منابع محدود كسب اطلاع و خبر مي‌كنند، جاي خود را به مخاطبان فعال داده‌اند و ارتباطات يك‌سويه در برابر ارتباطات تعاملي و چندسويه رنگ باخته‌ است.

در يك نگاه كلي به نسبت ميان موقعيت و نقش صدا و سيما با دو متغير «ارتباطي» و «اجتماعي» مي‌توان سخن از پس‌افتادگي و تاخر كاركردي آن و يا پيش‌افتادگي رسانه‌هاي رقيب و مخاطبان متنوع و انتخابگر به ميان آورد. تلويزيون در جامعه ما نه در پيشاپيش تحولات و نيازها بلكه حتي همزمان و همزبان با آنها نيست. تلويزيون پشت حوادث و روزهاي گريزناپذير ارتباطي و اجتماعي مي‌ماند و گاهي با تاخير به اندك تغييري آن هم محدود و كم ‌اثر رضايت مي‌دهد. دلايل و ريشه‌هاي اين تاخر فرهنگي و سياسي را كارشناسان و كنشگران مختلف اين حوزه‌ها تاكنون بسيار گفته‌اند اما شايد در كانون اين مجموعه‌هاي نظري و تجربي يك نكته باشد و آن اين است: غفلت از منافع و مصالح ملي و گرفتار شدن در گرايش‌ها و خواست‌هاي محدود سياسي و سازماني. اگر تلويزيون «ملي» ديده شود در قاب تصويرهاي آن تمامي ملت و همه آنان كه دل در گرو ايران دارند و همه مسائلي كه متعلق به جامعه ايراني است، مي‌آيند اما اگر دستگاه و نهادي متعلق به يك تفكر، يك سليقه و يك جريان سياسي دانسته شود، آيينه‌اي محدب يا مقعر مي‌شود كه در آن تصاوير و واقعيت‌ها با اندازه طبيعي آنها فاصله‌هاي بسيار مي‌گيرند.

براساس بسياري از نظرسنجي‌ها اكنون در دو سوي تلويزيون و مخاطبان ملي آن فاصله‌ها و شكاف‌هاي معناداري شكل گرفته است. در سويي تلويزيون تا آنجا كه بتواند مستقيم و غيرمستقيم به القاي رويكردها و ديدگاه‌هاي خاص سياسي مي‌پردازد كه در آن حتي دولت مستقر و نهادهاي رسمي و منتخب هم جايي براي سخن گفتن موثر ندارند و در سوي ديگر مخاطباني اعم از نخبه و عامه وجود دارند كه بيرون از نظم رسانه‌اي رسمي قرار مي‌گيرند. تصاوير صداهايي كه از تلويزيون ديده و شنيده نمي‌شوند، كم نيستند و در برابر آن رسانه‌هاي مرجع براي انبوهي از مخاطبان ناديده و ناشنيده گرفته شده نيز اندك نيست. از اين شكاف‌ و فاصله جامعه، نظام و كشور سود نمي‌برند و مرجعيت رسانه‌اي مردم از رسانه رسمي و شناخته شده به بيرون آن يعني به رسانه‌هاي خارجي و شبكه‌هاي مجازي بي‌مركز منتقل مي‌شود. در عصر پساهمگرايي، نظام مطلوب رسانه‌اي منظومه‌اي است كه در آن هر يك از رسانه‌هاي جمعي اعم از راديو و تلويزيون و مطبوعات و «رسانه‌هاي خودگزين» يعني شبكه‌هاي اجتماعي و مجازي قادر هستند كه به تقويت «حوزه عمومي» و بالا بردن «گرانش ارتباطي»‌ و «قدرت گفت‌وگو» بپردازند و در عين حال به تفاوت و استقلال خود وفادار بمانند. چنين آرزويي وقتي به تحقق نزديك مي‌شود كه بزرگ‌ترين رسانه رسمي بتواند به نقش ملي خود بازگردد؛ نقشي كه فراتر از حزب سياسي- آن هم حزب رقيب نهادهاي رسمي از جمله دولت است و مي‌تواند به «مسائل ملي»، «بحران‌هاي ملي» و «راه‌حل‌هاي ملي» به صورت خردمندانه‌اي بپردازد. نقشي كه متاسفانه صدا و سيماي كشور امروز از آن فاصله دارد و اميد آنكه با تامل و بازانديشي در زيان‌هاي اين فاصله و باور به ضرورت بازگرداندن نقش مرجعيت رسانه‌اي به رسانه‌هاي شناخته شده و مورد اعتماد عموم، چرخشي معنادار و قابل مشاهده در اين نهاد رسانه‌اي صورت بگيرد.

 

هادي خانيكي
نظرات خوانندگان


نام ارسال کننده  
متن  
     

کلیه حقوق و مطالب وبسایت متعلق به ساحت کرمانشاه می باشد                  کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است             طراحی و پیاده سازی : : شرکت داده پردازان ستاره صبح غرب