8:50 AM
     صفحه نخست          اساسنامه و مرامنامه حزب          آلبوم عکس       عضویت در حزب         آرشیو مطالب       جستجوی مطلب           پیوند ها          تماس با ما 
 یادداشت سر دبـیـر
 جلیلی و عکاس های همیشه حاضر!

اینکه شخصیت های سیاسی و اجرایی ما باید ساده زیست باشند امری بسیار نکوهیده و ارزشمند است و همواره مورد تاکید امام راحل (ره) و مقام معظم رهبری نیز بوده و می باشد اما گاهی وقتها این قیبل کارها شکل ریا و پوپولیستی به خودش می گیرد ، نکته قابل توجه این است که این عکاس یا عکاس های همیشه ناظر و حاضر در سفرهای دکتر سعید جلیلی چطور یکدفعه پیدایشان می شود و در سفر و حضر وی حضور دارند ؟ اصولا آقای جلیلی چرا این عکسها را رسانه ای می کند و چه نیازی به رسانه ای کردن آنها می باشد ؟

 اخبار عمومی
سکه و طلا گران شدند/ حباب سکه ۴۸۰ هزار تومان شد
اعلام قیمت میوه‌های عیدانه
تکلیف سال ۹۸ کارگران روشن شد/ افزایش ۴۰۸ هزار تومانی حداقل دستمزد
نامه به رهبر انقلاب برای جلوگیری از بدعت مجمع تشخیص مصلحت؟
حمله دوباره رحیم‌پورازغدی به حوزه‌ها: برخی از درون حوزه خط امام و انقلاب را می‌کوبند
درگیری مسلحانه متجاوزان مرزی با مرزبانان بانه
فرزند آیت‌الله کاشانی: نفت ملی شد، اما مصدق قانون آن را اجرا نکرد
شهرام ناظری: صدا و سیما از کارهای نازل حمایت می‌کند
عباس عبدی خطاب به کیهان: کسی که به دختر آملی لاریجانی افترا زده، دوست شماست
سیدجلال ملکی، سخنگوی سازمان آتش‌نشانی هشدار داد: احتمال تکرار پلاسکو/ ورود ۲۰۰مالک هنگام آتش‌سوزی به ساختمان پایتخت
سقف برداشت از خودپردازها ۵۰۰ هزار تومان شد
وزیر کشور: قطعاً شرایط سال ۹۸، سخت‌تر از امسال نخواهد بود
موضوع نماینده ملکان تجاوز نیست، رابطه است که آن هم حکم قطعی ندارد
مخالفت صداوسیما با حضور ظریف در «خندوانه»
آیت‌الله مصباح خوردن گوشت چه گوسفندی را حرام اعلام کرد؟
جنجال براي يك ديدار
محمود صادقي، رييس فراكسيون شفاف‌سازي مجلس: دادگستري ايران از وجاهت و منزلت موردانتظار برخوردار نيست
خداحافظی دومین چهره مهم اصولگرا از انتخابات
روایت کیهان از نگاه یک عضو کارگزاران درباره دلایل بی اعتمادی مردم به اصلاح‌طلبان
طعنه رحیم پور ازغدی به سالخوردگان انقلاب:انقلابی‌گری با افراد پیر محقق نمی‌شود
مخالفت مجلس با امکان عزل نمایندگان
تصمیم مهم مجلس درباره بدهکاران بانکی
دادستان تهران: پرونده پتروشیمی اختلاس نیست، اخلال است
آیت‌الله جنتی: باید دست رهبری را به خاطر انتصاب رئیسی ببوسیم
قصه تلخ و تکراری ساختمان‌های استقلال و پرسپولیس
چرا فسادهای مالی در دولت احمدی نژاد، زیاد شد؟
روزنامه جمهوری اسلامی:در پرونده پتروشیمی،8 مدیر دولت احمدی نژاد حضور دارند؛چرا آنها را محاکمه نمی کنید؟
علی مطهری در نامه به رئیسی: دادگاه ویژه روحانیت را تعطیل کنید
چرا بی بی سی در باره همسر مرجان شیخ الاسلامی چیزی نمی گوید؟
آیا کسی هست پاسخ احمدی‌نژاد را بدهد/ این چه سکوتی است که از مشهد و قم تا اصفهان و تهران را فرا گرفته است؟
توضیحات تاجگردون درباره نامه هیأت عالی مجمع تشخیص درباره بودجه
ممنوعیت استفاده از لباس یا رنگ خاص برای تبلیغات نامزدهای انتخاباتی مجلس
لاریجانی: رهبر انقلاب گفتند«من از اینکه بخش‌های نظامی وارد بخش‌های اقتصادی شوند، اصلا رضایتی ندارم»
تصمیم مهم مجلس درباره بدهکاران بانکی
بهمن کشاورز: خدشه‌ای به استقلال دستگاه قضا وارد نیست
نماینده مجلس:قانونگذاری مجمع تشخیص مصلحت،غیرقانونی است/ محسن رضایی می خواهد کاندیدای ریاست جمهوری شود
مجیدانصاری: محسن رضایی باید با ادبیاتی متناسب با شان مجمع تشخیص مصلحت حرف بزند
عکس زنان و دختران اسرائیلی با چادر و مقنعه
رئیس کانون وکلا: مگر خواستگاری در ملأ عام جرم است؟/کجای این کار،گناه بوده؟
جهانگیری: ادغام بانک‌ها تصمیم انقلابی بود/ نیروهای مسلح از این کار استقبال کردند
 گفتــگو
دفاع احمدی نژاد از خاوری و بابک زنجانی/ مگر اینها چه کرده بودند؟چرا بدون اینکه خاوری محکوم شود علیه او حرف می زنند؟
سامان احتشامی: تلویزیون مخاطب زیادی ندارد/ موسیقی پاپ امروز، موسیقی آسان است
علی دایی: عمدا نخواستم احمدی‌نژاد را ببینم
آیا روحانی هم استعفا می‌دهد؟/ هاشمی‌طبا: عده‌ای می‌خواهند کمر دولت را بشکنند
غلامرضامصباحي‌مقدم: نگران نباشيد؛ پيامك‌ها نمي‌تواند راي اعضاي مجمع را تعيين كند
محمد صدر: ايران وارد ليست سياه شود، مشكلات بيشتر مي‌شود
رفیق‌دوست:نظام در کمال عزت به ۴۰ سالگی رسیده‌است/امروز ملت باید حکومت را نگهدارد
آیت‌الله سیدمحمد موسوی‌بجنوردی: نظر امام این بود که مفسد فی‌الارض تنها، حکمش اعدام نیست
عباس آخوندی:من که با معضلات مسکن مهر برخورد کردم متهم به اشرافی گری شدم،اما طرح سلامت که چندبرابر مسکن مهر هزینه داشت،مردمی تلقی شد
شوخی مرعشی با فتنه۹۸:ما متهمیم به فتنه۸۸،قرار نیست دیگرفتنه کنیم!

کد مطلب 21577           تاریخ ارسال : 1397/09/19                         نسخه چاپی
اعتراضات فرانسه و ايران

اعتراضات گسترده مردم فرانسه تحت عنوان «جليقه‌زردها» موجب شد كه ماكرون رييس‌جمهور اين كشور از سياست خود درباره افزايش ماليات سوخت عقب‌نشيني كند و آن را به تاخير اندازد. ولي اين اعتراضات واجد نكته‌اي براي ما ايرانيان بود.


به اين معنا كه برخي فعالان سياسي به دو موضوع معترض بودند و نقد داشتند؛ اول اينكه چرا تحليلگران ايراني يا رسانه‌هاي خارجي چنين تظاهراتي را عامل بي‌ثباتي و خواست مردم براي تغيير ساختار حكومت فرانسه نمي‌دانند، ولي اگر تظاهرات مشابهي در ايران شود، فوري برداشت مي‌شود كه كار حكومت تمام است و مردم عليه حكومت هستند و...

در حالي كه تظاهرات مشابه و حتي شديدتر در فرانسه را معطوف به اعتراض عليه سياست خاص و محدود معرفي مي‌كنند و آن را به كل ساختار تعميم نمي‌دهند.

نكته دوم اينكه چرا كنشگران ايراني يا رسانه‌هاي جهاني نسبت به اعمال خشونت پليس در مواجهه با اعتراض‌كنندگان در ايران و فرانسه دوگانه موضع مي‌گيرند. اين رفتار را در هر اندازه‌اي در ايران محكوم مي‌كنند ولي در فرانسه آن را طبيعي و جزو وظايف پليس مي‌دانند؟ آيا اين رفتار و تحليل‌ها دوگانه است؟ اگر دوگانه است عامل و ريشه آن چيست؟ اين موضوع خوبي است براي تحليل مساله ايران.

آنان كه منتقد اين نكته هستند كه چرا تحليلگران و روشنفكران؛ اعتراضات ايران را با خواستي راديكال همراه مي‌دانند ولي موارد مشابه يا حتي بدتر در فرانسه را پديده‌اي به نسبت عادي مي‌دانند؟

به نظر بنده ريشه اين اعتراض و نقد را بايد متوجه رفتار ساختار سياسي كرد، زيرا چنين برداشتي از اعتراضات را در عمل نحوه مواجهه نگاه امنيتي با آن رواج مي‌دهد. آنان هستند كه كوچك‌ترين حركت اعتراضي را به رسميت نمي‌شناسند يا اجازه برگزاري قانوني آن را نمي‌دهند. حتي سال گذشته و پس از رويدادهاي دي‌ماه، همه جناح‌ها و مسوولان حداقل به صورت شفاهي اتفاق نظر داشتند كه حق اعتراض به رسميت شناخته شود. بعد هم دنبال پارك و بوستان گشتند!! و مثل وضعيت پاركينگ‌ها در تهران جايي پيدا نكردند و سپس همه ‌چيز به فراموشي سپرده شد.

نمونه‌هاي ديگري هم هست. امنيتي كردن جمعيت‌شناسي و محيط زيست و امثال آن. يا پرداخت ۳۰هزار ميليارد تومان بي‌زبان مردم به كساني كه هيچ حقي از بودجه دولت نداشتند و بيشتر به اين دليل پرداخت شد كه مبادا صاحبان سپرده در موسسات غيرمجاز به صورت ناگهاني وارد خيابان شوند و اگر مي‌شدند هم اتفاق خاصي رخ نمي‌داد. متاسفانه امنيتي كردن اين رفتارهاست كه چنان تحليل‌هاي راديكالي را از حوادث ايران اعتبار مي‌دهد.

همچنين الان در فرانسه اين اعتراضات هست، نه كسي مانع انتشار عكس و خبري مي‌شود و نه دولت فرانسه آن را اقدامي امنيتي يا توطئه بيگانه معرفي مي‌كند، حتي اگر هم بخواهد چنين كند براي خودش بد مي‌شود. ولي در اينجا تهيه اخبار از اين رويدادها و انتشار آنها راحت نيست چون برداشت امنيتي از آنها وجود دارد. به علاوه اين اخبار در رسانه رسمي چنان بي‌اهميت جلوه داده مي‌شود كه گويي هيچ اتفاقي نيفتاده. همه اينها ماجرا را امنيتي مي‌كند.

البته اين يك وجهه ماجراست. از زاويه ديگر مخالفان نظام نيز مي‌كوشند هر اتفاقي را به نحوي در جهت تاييد خودشان تفسير و تحليل كنند. مثل برخي نويسندگان چپ كوشيدند كه در اعتراضات اخير نيشكر هفت‌تپه، افكار و عقايد خود را به خواست كارگران تعميم دهند. بنابراين تعمدي هم در بيان اين نوع تحليل‌هاي راديكال از حوادث هست تا آنها را نشانه‌اي دال بر تاييد عقايد راديكال خود معرفي كنند، ولي فراموش نكنيم كه همين افراد نيز جزو اين كشور هستند و به ميزاني كه از دايره سياست بيرون انداخته شده‌اند، آنان هم خواه‌ناخواه در مسير بيان اين‌گونه تحليل‌ها قرار خواهند گرفت. بنابراين نفس اينكه بخش قابل توجهي از روشنفكران و تحليلگران چنين برداشتي از اعتراضاتي محدود دارند، حتي اگر اشتباه هم باشد، نشانه فاصله زياد آنان از عرصه سياست است در واقع به نوعي نتيجه حذف آنان از سياست و عرصه عمومي است.

مشكل و ايراد دوم اين بود كه چرا اين افراد اقدامات پليس در ايران را خشونت دانسته و محكوم مي‌كنند ولي در برابر اقدامات مشابه در غرب سكوت پيشه مي‌كنند؟ يا چرا رسانه‌هاي جهان در اين زمينه رفتاري دوگانه دارند؟ ابتدا بايد گفت كه در دوگانه بودن رسانه‌ها و رفتارهاي غربي‌ها شك و ترديدي نبايد داشت. موارد آن از جمله درباره اسراييل و ايران زياد است. در اين يادداشت مجال بحث جزييات آنها نيست. ولي چرا روشنفكران چنين رفتاري دارند، آيا اين رفتار آنان نيز دوگانه است يا خير؟ بايد گفت كه نه لزوما، زيرا ما در درجه اول در برابر جامعه و مردم و حكومت خودمان مسووليت داريم. به علاوه محكوم نكردن به معناي تاييد كردن نيست. اتفاقا اعتراض منتقدان حكومت واردتر است كه چرا اصولگرايان و حكومت كه اين كارها را در فرانسه محكوم مي‌كنند در ايران تعابير ديگري را بر اعتراض‌كنندگان بار كرده و از برخورد با آنان حمايت هم مي‌كنند؟ البته مساله اول نيز بر اين مشكل تاثير دارد، زيرا خشونت پليس را در دو زمينه گوناگون تحليل كرده و از آن دو معناي متفاوت برداشت مي‌كنند. يكي براي برقراري نظم قانوني و ديگري براي حفظ قدرت حاكم. راه‌ حل رفع اين دو نكته به ظاهر متناقض؛ آزاد كردن حق اعتراض و انتشار اخبار آن و نيز برچسب امنيتي نزدن به رفتارهاي معترضان و ديگران است.

عباس عبدي
نظرات خوانندگان


نام ارسال کننده  
متن  
     

کلیه حقوق و مطالب وبسایت متعلق به ساحت کرمانشاه می باشد                  کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است             طراحی و پیاده سازی : : شرکت داده پردازان ستاره صبح غرب