2:17 PM
     صفحه نخست          اساسنامه و مرامنامه حزب          آلبوم عکس       عضویت در حزب         آرشیو مطالب       جستجوی مطلب           پیوند ها          تماس با ما 
 یادداشت سر دبـیـر
 هاشمی رفسنجانی ، سرمایه تاریخی

مردان بزرگ تاریخ ساز سرمایه های اجتماعی و ملی یک کشورند و کشور بدون تاریخ یعنی کشوری که اصالت و شناسنامه ندارد، چهره مردان بزرگ تاریخ چنان درخشان است که غبار نسیان و فراموشی هیچگاه نمی تواند بر گرد آن چهره ها بنشیند. مگر امام خمینی و بزرگمردانی همچون مصدق و بازرگان ومنتظری و مطهری و طالقانی و بهشتی و هاشمی فراموش شده اند ؟ آیا با حذف عکس و نام مهندس مهدی بازرگان آن الگوی صداقت و دین ورزی و روشنفکری دینی از کتابهای درسی دانش آموزان توانستند نام وی را از یادها بزدایند؟

 اخبار عمومی
وکیل هنگامه شهیدی: به خاطر منتقل نشدن موکلم از زندان به دادگاه، جلسه رسیدگی برگزار نشد
با شکایت مرتضوی؛ وکیل کارگران تامین اجتماعی به 6 ماه حبس محکوم شد
در یک مناظره رخ داد جراحی 18 تیر ‌با تاجزاده و زاکانی
بهزاد نبوي: جمهوري اسلامي مردم را به آينده اميدوار كند
توسط دو مقام قضايي و دو قاضي خوشنام و شجاع صورت گرفت/ نقض‌حكم روزنامه اعتماد ملي
توهین شبکه من‌وتو به دختران بلوچ بخاطر هیج!
کیهان عصبانی شد/چرا به کامپیوتر شریعتمداری گیر داده اید؟
حسین محب اهری درگذشت
درباره نارضایتی‌های مردم، اصلاح‌طلبان متهم ردیف اول نیستند
واکنش رامبد جوان به مستهجن خواندن فیلمش/ عکس
عکس باورنکردنی رکورددار لایک در اینستاگرام
وزیر اطلاعات: هرگاه دشمن میان ما اختلاف ببیند عربده‌کشی می‌کند
عارف: به جایی رسیده ایم که کسی به راحتی مسئولیتی قبول نمی کند
آیت‌الله جوادی‌ آملی: مشکل ما بی‌عرضگی، بی‌مدیریتی، اختلاس نجومی و احتکار است
مرعشی: به مجلس نخبگان یا سنا نیاز داریم
عضو جبهه پایداری: راه حل فضای مجازی «فیلترینگ» نیست
زیباکلام: موسوی خوئینی‌ها با بغض و کینه رسما در روز روشن دروغ می‌گوید/ هیچ‌گاه کنار اصلاح‌طلبان دیده نشد
سردار جعفری: همه امکانات دشمن بسیج شده تا اقدامات مثبت را وارونه نشان دهد
عسگراولادی : بعد از ۶۴ سال، دو ماه است صادرات را تعطیل کردم
پزشکیان: اتهام نماینده ملکان آشکار شود، غیرقابل گذشت است
میرسلیم: طرح استانی شدن انتخابات در مجمع تشخیص رد شده است
باهنر: دلیل غیبتم در مجلس خیلی محرمانه است/ برای آیندۀ مردمسالاری دینی نگرانم
ظریف:اروپایی ها گمان نکنند فقط ایران هزینه می دهد؛نوبت هزینه دادن آنها هم می رسد
پاسخ به کیهان:من هم از باطن شما چیزهایی می دانم؛ مجازم آن را جار بزنم؟
واحد پرورش کروکودیل در ملایر راه اندازی شد
سرود ملی ایران نیاز به تغییر دارد؟
هزاران درد ناگفته درآن یک دقیقه خشونت عریان
اعتراض به بنیادمستضعفان:چرا دفتر کار ضرغامی و احمدی نژاد در ساختمانهای بیت المال است؟
احمدی نژاد دست به قلم شد؛این بار به حاج قاسم سلیمانی
شمارش معکوس برای تغییر شرایط پرداخت سود سپرده‌های بانکی
«حسن آقامیری» روحانی تلگرامی کیست؟
شادی سربازها، واکنش سردار | نظر شما چیست؟
واکنش سید احمد خمینی به خلع لباس شدن روحانی معروف
آیا مجمع تشخیص مصلحت، قانون اساسی را نقض کرده است؟
پایان جلسات ۳ جانبه ظریف، کدخدایی و معاون روحانی/ تعیین تکلیف ‌سی‌اف‌تی در مجمع
محمود صادقی: به کدخدایی نوشتم هیأتی به موضوع دریافت پول برخی مرتبطان شورای نگهبان برای تایید صلاحیت نامزدها رسیدگی کند
استانی‌شدن انتخابات مجلس به نفع اصولگرایان است یا اصلاح طلبان؟
چرایی انتخاب لهستان برای برگزاری کنفرانس ضدایرانی از زبان کدخدایی
ماجرای رای آوردن احمدی‌نژاد از زبان وزیر خاتمی
روایت معاون روحانی از پیگیری‌های دولت در موضوع ادعاهایی اسماعیل بخشی
 گفتــگو
محمد جواد حق شناس: « اعتماد ملي» هنوز زنده‌است
روایت مطهری از دیدار با کارگری که مدعی شکنجه بود
عطریانفر:تندروهای اصلاح طلب مهار شده اند،اما تندروهای اصولگرا فعالند/یکی از نتایج قهر با انتخابات،روی آوردن به براندازی است
باهنر: به موسوی گفتم اپوزسیون دولت شود اما بیانیه شماره چهارش را منتشر کرد
تحليل سعيد حجاريان از مسير حركت اصلاح‌طلبان/ از مو باريك‌تر از شمشير تيزتر
محمدجواد لاریجانی ؛ از مزرعه ورامین تا اتفاقات88 و کنایه به ولایتی
خاتمی: کامپیوتر را من به علما معرفی کردم/ به سازنده خانه‌ام گفتم سونا بسازی اولین کسی که پشتم حرف بزند خودت هستی/ پسر ندارم که بخواهم برایش برج بسازم
دفاع محسن میردامادی از اشغال لانه جاسوسی/احمدی نژاد احزاب را از بین برد/اگر رئیسی انتخاب می شد معلوم نبود الان وضع مان چطور بود
ماجرای اعدام‌های سال ۶۷ و حساب‌های قوه قضائیه از زبان رازینی
محسن پیرهادی: درست است که او سالها فرمانده پلیس و شهردار بوده اما هیچوقت به نهاد قدرت وصل نبوده

کد مطلب 21173           تاریخ ارسال : 1397/08/14                         نسخه چاپی
پاسخ سعید حجاریان به عباس عبدی

شرق در یادداشتی به قلم سعید حجاریان نوشت:دوست گرامی، آقای عباس عبدی در یادداشتی با عنوان «خرافه یا بیماری؟» (روزنامه اعتماد،‌ 22 مهر 1397) انتقاداتی را نسبت به یادداشتی به قلم این‌جانب که با عنوان «یک مرید ناآگاه به از هفت پارچه آبادیست!» (امتداد، ۲۰ شهریور ۱۳۹۷) منتشر شد، مطرح کرده و ذیل آن نکاتی را درباره علل پناه‌بردن مردم به خرافه و چگونگی برخورد با این مقوله بیان داشتند.


خلاصه آن نکات به قرار زیر است.
یکم) خرافه کارکرد دارد، دوم) خرافه ضرری به کسی نمی‌رساند، سوم) مادامی که خود با بعضی خرافات دست به گریبان هستیم، نباید به یمانی و امثالهم انتقاد کنیم و چهارم) از تجویز بستری‌شدن در آسایشگاه روانی، نتایج بسیار خطرناکی [شاید فاشیسم] حاصل می‌شود.
گمان می‌رود در مواجهه با معضل خرافه باید سه سطح اجتماع، قانون‌گذاری و اجرائی را از یکدیگر تفکیک کرد.
1) اجتماع: در این سطح نسبت به جمیع باورها باید هاضمه‌ای قوی داشت، هرچند ممکن است بعضی ادعاها و گرایش‌ها مورد پسند ما واقع نشود. در کنار باورها و آیین‌ها، شاهد رواج گروه‌های یوگا، بودیسم، ذن و از این قبیل موارد هستیم و نمی‌توانیم مردم را از گرایش به آنها بازداریم. چنانچه گرایش‌هایی از این جنس رونق بگیرند، مادامی که سیاسی و به گروه ذی‌نفوذ تبدیل نشده‌اند، به مردم ضرر نرسانده‌اند، همچون هندوها -که بعد از مرگ شوهر، همسر را می‌سوزانند- و بسان برخی رفتارها مانند قمه‌زنی جنبه آسیب‌رسانی ندارند، نباید با آنها برخوردی صورت داد. علی‌ایحال، در سطح اجتماعی می‌توان و باید تحمل داشت؛ زیرا در سایر کشورهای جهان نیز چنین گروه‌هایی فعالیت دارند و حتی کسب درآمد می‌کنند.
2) قانون‌گذاری: چنانچه گروه‌ها از مختصات بند پیشین فراتر روند، به‌ ‌نظر می‌توان قوانینی وضع کرد و آنهایی را که به ‌کلی خارج از هنجارهای متعارف جامعه رفتار می‌کنند، مورد تعقیب قرار داد. برای مثال، اگر بنا شد همجنس‌بازان در ایران دست به راهپیمایی بزنند، پلیس باید آنها را از این عمل باز دارد؛ زیرا در جامعه عملی خلاف عرف صورت گرفته و عده‌ای این‌گونه اعمال را برنمی‌تابند و برای مقابله، دست به خشونت می‌زنند. حال ممکن است آقای عبدی از قمه‌زنی بپرسند؟ در پاسخ باید گفت این عمل نیز باید مورد پیگرد قرار گیرد؛ چراکه وهن اسلام است و حتی به‌ لحاظ اخلاقی هم شکافتن سر انسان به‌خصوص در مورد کودکان جایز نیست. دوست گرامی‌مان در یادداشت خود آورده‌اند: «فراموش نکنیم مخالفت با ایده‌های درست نیز از همین زاویه آغاز می‌شود که صاحبان قدرت آنها را نادرست و حتی خرافه قلمداد و معرفی می‌کنند». شاید نظر آقای عبدی این است که حرف‌های گالیله در زمان خود خرافی تلقی می‌شد، ولی بعدا ثابت شد او درست می‌گفته است. در این صورت، باید میان علم، شبه‌علم، دین، فلسفه و... فاصله گذاشت؛ زیرا بعضی از موضوعات قابل اندازه‌گیری و سنجش علمی هستند، اما بعضی امور به باورها و قضاوت‌های ما بازمی‌گردند و از جنس ایمان‌اند. از این جهت، باید میان علم و ایده‌های علمی و عرف و بدعت‌های آیینی که در مناسک بروز می‌کند، تفکیک قائل شد. چنانکه می‌دانیم، چند دهه پیش حدود 900 نفر به فرمان پیشوای فکری‌شان جیم جونز، دست به خودکشی دسته‌جمعی زدند. آیا نباید جونز را مورد پیگرد قانونی قرار می‌دادند تا از جان افراد صیانت کنند؟ از این جهت، معتقدم سیستم قضائی باید پیش از اقدام، موضوع را رتق‌وفتق و فرد خاطی را مورد تعقیب قرار دهد تا خسارت را به حداقل برسد.
3) اجرائی: در بحث حاضر، چند وظیفه بر عهده قوه مجریه است؛ اول آنکه دولت اساسا نباید اجازه دهد نطفه چنین خرافاتی شکل بگیرد. از این رو باید در بدو پیدایش به نحو مقتضی جامعه را نسبت به خرافه آگاه کند، به مردم آموزش دهد و به‌مرور دکان‌های خرافه از اوراد و حرز تا فال قهوه و طالع‌بینی را تعطیل کند نه آنکه خود مروج آن شود. برای مثال، دولت ما به‌رغم آنکه می‌داند لاتاری به ‌لحاظ علمی و آماری به ضرر مردم است، می‌تواند به بهانه‌ای نظیر کارآفرینی صاحب لاتاری! یا سرگرم‌کردن مردم به امیدهای واهی اجازه فعالیت دهد، اما چرا چنین جوازی را صادر نمی‌کند و تحت عنوان بخت‌آزمایی، دست به توزیع بلیت اعانه ملی نمی‌زند و مردم مستأصل را جذب نمی‌کند؟ با این کار، افراد از هر طبقه‌ای بنا به وسع خود دست‌به‌کار می‌شوند و بخت خود را می‌آزمایند. واقعیت آن است که در آمریکا –که لاتاری مشتری زیادی دارد- دو گروه به بخت‌آزمایی اقبال بیشتری نشان می‌دهند؛ اولین آنها پیرمردها و پیرزن‌ها هستند که امید در بینشان مرده است و دیگری مهاجران بی‌پول که به آمریکا آمده‌اند و قصد ماندن دارند. از لابه‌لای سطور نوشته آقای عبدی این‌گونه استنباط می‌شود که ایشان خرافه را افیون توده‌ها می‌دانند، ولی باید گفت خرافه صرفا جنبه تخدیر ندارد، بلکه امید واهی هم به‌ وجود می‌آورد و دولت کارآمد، نباید به این‌گونه‌ امیدها مانند مؤسسات مالی و اعتباری که سود دوچندان می‌دادند یا شرکت‌های گلدکوئیستی که راه سرمایه‌دارشدن را کوتاه می‌کردند، دامن بزند.
در کنار موارد پیش‌گفته، نکته‌ای دیگر هم حائز اهمیت است. آقای عبدی نوشته‌اند:‌ «اگر نفس چنین اعتقادی را خرافه بدانید، محل بحث و تأمل خواهد بود؛ زیرا فارغ از درستی یا نادرستی آن، در بسیاری از متون تاریخی و دینی آمده است. در این صورت، همه معتقدان آن را باید ببرید کلینیک و درمان کنید که صد البته منحصر به این موضوع نیست و هر موضوع دیگری را می‌توان مصداق آن قرار داد و خواهان درمان شد. این گزاره نتیجه بسیار خطرناکی دارد». من حساسیت ایشان را درک می‌کنم و اطلاع دارم. سابقه آسایشگاه روانی به استالین و مائو بازمی‌گردد تا افراد مخالف اندیشه حزب، قرنطینه و سپس همراه ایدئولوژی حاکم شوند، اما خرافه موضوعی متفاوت است. رهبران گروه‌های خرافی مبتلا به نارسیسیسم هستند و رابطه‌ آنها با مریدان به رابطه‌ای مازوخیستی-سادیستی ختم می‌شود؛ بنابراین نباید مباحث روان‌شناسی را صرفا با نگاهی ارزشی تخطئه کرد و کنار گذاشت. مثلا فرد نارسیست مبلغ گزافی را هزینه می‌کند و فالوئر می‌خرد یا خود را به اشکال ناهنجاری در فضای مجازی به نمایش می‌گذارد؛ زیرا صرفا می‌خواهد دیده شود. از این رو، مجدد تأکید می‌کنم دولت باید درمانگاهی برای علاج این بیماری‌ها ایجاد کند؛ زیرا گاهی روان‌شناسان و روان‌کاوان درمی‌یابند فرد از بیماری روانی رنج می‌برد و نیاز به درمان دارد. پیگیری این موضوع درباره افراد پوپولیست بالاخص در جامعه‌ای که دوست عزیزمان آن را فروپاشیده می‌خوانند، ضروری‌تر است؛ زیرا در جامعه فروپاشیده افراد پوپولیست امکان کارسازی بالایی دارند. از این جهت، پیشنهاد می‌شود افراد پوپولیست یا آنهایی که وعده‌های بسیار می‌دهند، لااقل قبل از تأیید برای مناصب مهم، به‌خصوص ریاست‌جمهوری، به‌ لحاظ روانی مورد آزمایش قرار گیرند تا به فردای کشور هزینه تحمیل نکنند. همچنین توصیه می‌شود فعالان مدنی و صنفی نیز برای تسویه‌حساب و اعمال فشار راهی آسایشگاه نشوند!

.
نظرات خوانندگان


نام ارسال کننده  
متن  
     

کلیه حقوق و مطالب وبسایت متعلق به ساحت کرمانشاه می باشد                  کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است             طراحی و پیاده سازی : : شرکت داده پردازان ستاره صبح غرب