11:4 AM
     صفحه نخست          اساسنامه و مرامنامه حزب          آلبوم عکس       عضویت در حزب         آرشیو مطالب       جستجوی مطلب           پیوند ها          تماس با ما 
 یادداشت سر دبـیـر
  خالقانِ پوپولیسمِ مدرن

1- در سیاست هیچ مؤلفه ای به اندازه ی عقلانیت اهمیت ندارد، البته پس از قانون و قانونمداری و شاید در عرصه ی سیاست ایران هیچ نقیصه ای همچون فقدان عقلانیت نتوانسته است ما را از توسعه و پیشرفت و مدنیت بازدارد. دماگوژی و عوامفریبی و تدلیس، زاییده ی فضایی است که در آن به جای خرد، هیجان و احساس متصاعد می شود. پنج، شش سال که سهل است حتی یک دهه و دو دهه، زمان بسیار اندکی است که فراموش شود پوپولیسم چه بر سر اقتصاد، فرهنگ و سیاست داخلی و خارجی ایران آورد

 اخبار عمومی
محمد جواد ظريف با تاكيد براينكه مردم پشت ميزمذاكره‌بودند، نه تيم مذاكره‌كننده : بدون مردم هيچيم
عکس| حاشیه‌های کنگره حزب ندا / کرباسچی، شکوری‌راد و خرازی در یک صف/ سلفی موسوی لاری
انصاری: لوایح FATF در مجمع تشخیص تصویب می‌شود/ جای مرحوم هاشمی در مجمع خالی است
مهاجری در واکنش به اظهارات صدیقی و علم‌الهدی: زشت است که امامان جمعه منبع اطلاعات‌شان منحصر باشد به بولتن‌های دروغ
تحقیق و تفحص از چهار صندوق‌ بازنشستگی کلید خورد
واکنش رئیس دفتر روحانی به پیشنهاد یارانه ۹۰۰ هزار تومانی احمدی‌نژاد
نماینده مردم ایلام: مجلس قادر نیست نظارت کند
فرمانده هوانیروز: قوی‌ترین ناوگان بالگردی خاورمیانه متعلق به ایران است
انتقاد روزنامه اصولگرا از ضرغامی: برای کسر جریمه از حقوق10میلیونی خود،نفرین همسرتان را به رسانه ها کشیدید؟
نظر مجلس درباره افزایش سهمیه زنان در انتخابات
بودجه نیروهای مسلح در لایحه 96 چگونه بسته شد؟
نماینده مجلس: نظر سازمان اطلاعات سپاه درباره سوء استفاده برخی مرتبطان شورای نگهبان در تایید صلاحیت‌ها
نظر رهبر معظم انقلاب درباره فعالیت های سیاسی دانشجویان چیست؟
نماینده مجلس: کشور با سخنرانی درست نمی شود
چه کسانی در لیست انتخاباتی موتلفه برای مجلس قرار می گیرند؟
انتقاد روزنامه کیهان از پرداختن به احمدشاملو در روزنامه شهرداری
کیهان: جواب ادعای علی مطهری درباره «مردم موافق گران کردن بنزین هستند»
زنگنه: برنامه‌ای برای سهمیه‌بندی و تغییر قیمت بنزین نداریم
تأکید روحانی بر آسیب‌شناسی عملکرد و اثربخشی مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی
نگرانی کیهان از جایگاه جبهه پایداری و جمنا در بین افکار عمومی/ چرا از الان برای انتخابات مجلس اقدام نمی کنید؟چرا منفعلید؟
نماینده مردم قزوین:از فیلترینگ تلگرام و توئیتر چه سودی بردید که آمده اید سراغ اینستاگرام؟
نشریه وابسته به سپاه:اظهار نگرانی بعضی اصلاح طلبان از شکست در انتخابات بعدی، ترفندی برای از دست ندادن رای است
اعتراف نماینده مجلس ششم به بی فایده بودن استعفای دسته جمعی وکلای آن دوره/ الان هم استعفای نمایندگان اصفهان ثمری ندارد
کنایه ولایتی به دلارهای گاو شیرده
عضو فراکسیون امید: قوه قضائیه همان‌گونه که از ظریف سند خواست، مستندات اظهارات کریمی‌قدوسی را هم مطالبه کند
بروجردی: عضویت رژیم صهیونیستی در FATF اهمیتی برای ما ندارد
رسالت: چرا مسئولان زیاد حرف می‌زنند؟
بادامچیان: دوره اصلاح‌طلبی و اصولگرایی تمام شده است
درخواست استیضاح ترزا می به حد نصاب رسید
دلار بالا رفت، پوند در سراشیبی نشست
آیت الله جنتی:نمایندگان شأن خود را حفظ کنند/وضعیت مطلوب نیست
ادعای تازه فرانسه درباره داعش
همدان؛ برند گردشگری کشور
رهبر انقلاب: دفاع مقدس تمام‌شدنی نیست و حقیقتی در حال پیشرفت است
امام‌خمینی با ارثیه پدری‌شان در خمین چه کردند؟
میرلوحی: مخالفان برجام امروز مخالف FATF شدند/ برای خنثی‌کردن شیطنت آمریکا باید با دنیا تعامل کنیم
نقش متفاوت بازیگر زنی که سال‌ها پیش کنار رضا عطاران به شهرت رسید / عکس
واکنش تند فراکسیون امید و مستقلان به ادعای کریمی قدوسی: به شعور ملت توهین کرد/ می‌خواهد برای خود دکان باز کند
دوچرخه‌سواری شهردار تهران در سومین سه‌شنبه کاری خود / عکس
عکس‌های دختر روس از جاذبه‌های تاریخ ایران
 گفتــگو
ابطحی:میل به کسب قدرت،اصلاح‌طلبان را به بنگاه کاریابی تبدیل کرده
حسین کروبی: از آقای ذوالنور که لباس روحانیت دارد،انتظار حرف راست دارم
پاسخ کرباسچی به «شرق» درباره نجفی و افشانی / هرگز آنها را شهردار نمی‌کردم
سعید حجاریان/ بحران مشروعیت، بحران کارآمدی
ابتکار: سطلنت‌طلب‌ها علیه من کلیپ می‌سازند برخی نیز در داخل اسب زین کرده را سوار می‌شوند
علیرضا رحیمی:غیبت آیت الله هاشمی شاهرودی باعث شده دبیرخانه مجمع و هیات نظارت، بیش از اختیارشان ورود کنند
مرتضی الویری :ناطق نوری مخالف شهردار شدن آخوندی بود
خاطرات شمس الواعظین از جمال خاشقچی: با من درباره ایران بحث می کرد/ منافع ملی در گرو لاپوشانی فساد و جنایت نیست
اظهارات صریح مطهری در باره مجمع تشخیص،حجاب،اصولگرایان و اصلاح طلبان/در هر دوجناح کشور آدم دلسوز،کم داریم
یک دل و ۲ دل‌بر!/ گفت‌وگو با محسن کرامتی شاگرد خلف محمدرضا شجریان

کد مطلب 20792           تاریخ ارسال : 1397/07/15                         نسخه چاپی
رسانه و جامعه در زلزله كرمانشاه

بازديد از كمپ‌هاي شهرستان سرپل ذهاب بعد از گذشت ده ماه از وقوع زلزله آبان ماه 96 و مصاحبه با مردم زلزله‌زده بدون وجود حتي يك واسطه يا پيش‌فرض ذهني، پيرامون كاركرد و تاثير رسانه‌هاي رسمي بر وضعيت اجتماعي مردم در تمام اشكال آن و انعكاس واقعيات، موجب شكل‌گيري سوالاتي اساسي شد؛ البته در اين مجال سعي ندارم به دنبال پيدا كردن پاسخ باشم بلكه هدف صرفا طرح پرسش‌هاي بنيادين در ذهن خواننده و واكاوي موضوع يا مساله براي شناخت بهتر از آن است.


پرسش‌هايي از اين دست كه: تا چه اندازه رسانه‌هاي رسمي اخلاق رسانه‌اي را رعايت مي‌كنند؟ تا چه اندازه مردم منطقه به رسانه‌هاي رسمي اعتماد مي‌كنند؟ رسانه‌هاي رسمي چه نقشي را در فرآيند تبعات پس از زلزله ايفا مي‌كنند؟ و آيا مردم در رسانه‌هاي رسمي حضوري حقيقي دارند يا حضورشان دستكاري شده و از پيش تعريف شده است؟
از ديدگاه آدرنو، توده، نه مشتري و فاعل فرهنگ بل يكسره منفعل و كالاگونه است. در اين اصطلاح نه موضوع توده‌ها اولويت دارد، نه تكنيك‌هاي ارتباطات، بلكه اولويت با آن روح و نفسي است كه در آنها دميده مي‌شود.
دنيس مك كوايل نيز در فصل سوم كتاب «درآمدي بر نظريه ارتباطات جمعي» در نظريه جامعه توده‌وار، بر نقش منفعل گونه و جنبه منفي معناي توده (منفعل، سازمان نيافته، بي‌هدف، روزمره) تاكيد مي‌كند. بدين‌سان به اين نتيجه مي‌رسيم كه توده يا مخاطب رسانه كاملا ناآگاهانه و سازمان نيافته، مفاهيم ايدئولوژيك و تبليغاتي رسانه‌هاي رسمي و بنگاه‌هاي اقتصادي و سياسي ذي‌نفع را مي‌بلعند و در سطح جامعه تكثير مي‌دهند و در اين كشاكش بين سوژه و ابژه (رسانه و مخاطب)، اخلاق اجتماعي دچار تغيير و تحول مي‌شود كه به درستي و دقت نمي‌توان گناه اين مسووليت اخلاقي را به تنهايي بر دوش يكي از آنها گذاشت.
به عنوان مثال طي 10 ماه كه از فاجعه زلزله كرمانشاه مي‌گذرد ما هيچ‌جا در رسانه‌هاي رسمي و حتي غيررسمي با كاربرد اصطلاح و عنوان «فاجعه» برخورد نمي‌كنيم، آمار كشته‌ها كمتر از آمار واقعي اعلام مي‌شوند، آمار بازسازي‌ها بيشتر اعلام مي‌شوند و به مردم از تمام جوانب (فراهم آوردن امكانات معيشتي - بهداشتي، بازتواني رواني- اجتماعي، مددكاري و مشاوره) رسيدگي مي‌شود اما در مشاهدات‌مان با وضعيت اسفناك معيشتي و نبود امكانات اوليه بهداشتي داخل بسياري از كمپ‌ها مواجه مي‌شويم. در مصاحبه با مردم با سيل شكايات مردم از نبود امكانات اوليه گرفته تا مشكلات رواني- اجتماعي و نبود كادرهاي پزشكي و روانپزشكي روبه‌رو مي‌شويم و در جايي ديگر همين مردم به عنوان بازيگر در مستند «بار ديگر فردا»، كه در رسانه رسمي پخش مي‌شود، شركت مي‌كنند؛ مستندي كه در يك نگاه اجمالي مي‌شود گفت بيشتر يك تيزر تبليغاتي براي سازمان نوسازي مدارس است. بازيگران كه از هميمن مردم داخل كمپ‌ها هستند از امكانات آموزشي و مدرسه‌هاي نوساز كه در جريان زلزله و پس از زلزله جان پناه آنها بوده، نهايت تشكر را دارند و راضي به نظر مي‌رسند درحالي‌كه هيچ مشاهده‌گر و محققي نمي‌تواند فقدان مدارس و نبود امكانات تحصيل و آموزشي را در اين مناطق ناديده بگيرد.
اينجاست كه غير منطقي به نظر نمي‌رسد اگر بگوييم رسانه‌هاي رسمي در واقع نوعي سفارش اجتماعي توده مردم به حساب مي‌آيند؛ به اين معني كه ارتباط عمودي اما دوسويه بين سوژه و ابژه (رسانه و توده) برقرار مي‌شود. در اين نوع ارتباط جايي براي افكار دگرانديش باقي نمي‌ماند و به تعريف آدورنو و هوركهايمر، رسانه‌ها، همان صنعت فرهنگ يا رسانه‌هاي فرهنگ‌ساز هستند كه در جريان اتميزه كردن جايي براي تنوع و تكثر باقي نمي‌گذارند و به همسان سازي افكار و سلايق گوناگون مي‌پردازند. رسانه به ابزاري نيرومند براي كنترل اجتماعي تبديل مي‌شود و توده به انبوهي از ابژه‌هاي اطاعت كننده كه بيشتر نقش شاكله‌هاي از پيش تعيين شده را دارند تا منتقد كه فرجام اين كشاكش چيزي جز جامعه‌اي ساكن و فاقد پويايي و حركت به بار نمي‌آورد.
دنيس مك كوايل نيز در فصل سوم كتاب «درآمدي بر نظريه ارتباطات جمعي» در نظريه جايگزين رسانه و جامعه، به اين كشاكش مي‌پردازد و با ترسيم الگويي كه از دو تن از جامعه‌شناسان به نام «بارل » و «مورگان» اقتباس كرده سه بعد «قدرت» و سلطه‌گري در مقابل كثرت‌گرايي‌، تغيير (رسانه به عنوان محرك، در مقابل جامعه به عنوان محرك) و گرايش گريز از مركز (متمايل به مركز رسانه‌ها) را تشريح مي‌كند مك كويل در تحليل گرايش‌هاي متمايل به مركز رسانه‌ها (نقش رسانه‌ها در تقويت و استحكام ارزش‌ها و باورهاي موجود) و گريز از مركز رسانه‌ها (نقش رسانه‌ها در تضعيف ارزش‌هاي موجود و نوگرايي و امروزي شدن) اذعان مي‌دارد كه از برخورد اين دو بعد مواضع نظري با وجود مثبت و منفي به وجود مي‌آيد:
1- گرايش متمايل به مركز رسانه‌ها در وجه مثبت بر وحدت بخشي و يكپارچه‌سازي رسانه‌ها تاكيد مي‌كند و در وجه منفي بر كنترل و دخل و تضعيف ارزش‌ها.
2- گرايش گريز از مركز رسانه‌ها در وجه مثبت بر نوگرايي‌، آزاديخواهي و تحرك اجتماعي رسانه‌ها تاكيد مي‌كند و در وجه منفي بر انزوا، از خود بيگانگي و تضعيف ارزش‌ها تاكيد مي‌كند.
البته در اينجا لازم است با نقل قولي از سياوش جمادي در رساله «ماهيت صنعت فرهنگ و رسانه‌هاي فني از ديدگاه انديشه و نظريه انتقادي» به اين اشاره كرد كه: ميدان گسترش صنعت فرهنگ هم از آغاز به قومي يا كشوري خاص محدود نمي‌شود بلكه تمام جهان را فرا مي‌گيرد. هر قدر نيز كه از در مخالفت با آدورنو وارد شويم دست‌كم اين نكته را امروزه به وضوح در گردن‌فرازي‌هاي امريكا به عنوان متولي نظم نوين جهاني و جهاني‌‌سازي مشاهده مي‌كنيم. اما به زعم اين توجيه مصلحت‌جويانه، اخلاق جمعي اين اجازه را به ذهن يك منتقد نمي‌دهد كه در يك فاجعه انساني نسبت به نقش خوش نماسازي و ظاهرسازي رسانه‌ها، براي كاستن مسووليت‌ها بي‌تفاوت باشد.

اهون سعيدي
نظرات خوانندگان


نام ارسال کننده  
متن  
     

کلیه حقوق و مطالب وبسایت متعلق به ساحت کرمانشاه می باشد                  کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است             طراحی و پیاده سازی : : شرکت داده پردازان ستاره صبح غرب